Uzasadnienie
I S.A. 1864/03
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku [...] Spółki [...] Sp. z oo. w Z. Grupa Kapitałowa [...] SA Oddział Zakład [...] w O. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r., wydanej w przedmiocie uwłaszczenia Polskiego [...] [...] i [...] w W. - w części dotyczącej garażu (grunt i budynek) usytuowanego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w G., uchylił decyzję własną w całości i stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. została wydana z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu przedstawił następujący stan sprawy:
Wojewoda [...] na podstawie art. 2 ust. 1-3, 6 i 9 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) decyzją z dnia [...] kwietnia 1996 r., nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo [...] Polskie [...] i [...] w W. prawa użytkowania wieczystego gruntów położonych w P., G. i B. oraz nabycie własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie, w tym części za odpłatnością
Pismem z dnia [...] września 2002 r. H. S. wystąpiła o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji, w części dotyczącej garażu (grunt i budynek), co do którego zgłoszono roszczenie pismem z dnia [...] lutego 1996 r..
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wszczął na wniosek H. S. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r., nr [...], w części dotyczącej garażu (grunt i budynek) usytuowanego na działce nr [...] o pow. [...] ha, powstałej z działki nr [...], położonej przy ul. [...] w G.. Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...] stwierdził nieważność powyższej decyzji w przedmiotowy zakresie.
[...] Spółka [...] Sp z o.o. w Z. Grupa Kapitałowa [...] SA Oddział [...] w O. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 156 § 2 kpa.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. została wydana z naruszeniem prawa.
H. S. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2003 r. Zarzucając opieszałość organów administracji w załatwieniu nabycia nieodpłatnego prawa własności garażu wybudowanego ze środków własnych, a także prawa użytkowania wieczystego gruntu. Zdaniem skarżącej zostały naruszone przepisy prawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Rozpoznając sprawę po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.
Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 157 § 2 kpa). W przypadku złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, organ nadzoru przed wszczęciem postępowania ma obowiązek sprawdzenia, czy wniosek złożył podmiot uprawniony do działania w sprawie w charakterze strony. Atrybut strony ma przede wszystkim podmiot będący stroną postępowania zwykłego, w którym doszło do wydania kwestionowanej w postępowaniu nadzorczym decyzji. Zgodnie z art. 28 kpa, stroną jest osoba posiadająca interes prawny lub obowiązek.
Podstawą prawną postępowania uwłaszczeniowego i decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r., nr [...] wydanej w tym postępowaniu stanowiły przepisy ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) - art. 2 ust.
- Zgodnie z art. 2 ust. 3 stronami tego postępowania są właściciel nieruchomości i podmiot ubiegający się o uwłaszczenie, jak to wynika ze zdania pierwszego tego przepisu stanowiącego, że grunty będące własnością Skarbu Państwa lub właściwej gminy znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w zarządzie państwowych osób prawnych innych niż Skarb Państwa stają się z tym dniem z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego. Jeżeli przedmiotem uwłaszczenia jest nieruchomość, która była własnością Skarbu Państwa to dzierżawca działki nie ma interesu prawnego w postępowaniu uwłaszczeniowym, a tym samym także w postępowaniu mającym na celu wzruszenie decyzji uwłaszczeniowych, w tym w postępowaniu o stwierdzenie jej nieważności.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie posiada tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości będącej przedmiotem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r., nr [...] wydanej w przedmiocie uwłaszczenia Polskiego [...] i [...] w W. Wniosek o stwierdzenie nieważności powołanej decyzji z dnia [...] kwietnia 1996 r. pochodzi od osoby fizycznej, która wybudowała na spornym gruncie garaż. W żadnym razie prawa skarżącej do bycia stroną postępowania nie wynikają z faktu wybudowania przez jej męża - A. S. garażu na działce będącej w zarządzie Oddziału [...]. Interes strony skarżącej nie wynika też z przepisów prawa materialnego. Nie była ona bowiem stroną czy uczestnikiem we wcześniejszym postępowaniu dotyczącym uwłaszczenia Polskiego [...] i [...] w W. Należy stwierdzić, że H. S. nie może wykazać, że uwłaszczenie narusza jej prawa, bowiem nie może ona wykazać jakiegokolwiek tytułu do nieruchomości, tym samym nie ma legitymacji do skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania nadzorczego.
Konkludując należy stwierdzić, że decyzja Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast została wydana z naruszeniem prawa.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.