- Wydany
- 4 marca 1996 r.
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie
- Rozpoznanie
- w dniu 9 lutego 1996r.
- Skład
- Sędzia NSA Jerzy Nowak przewodniczący, sprawozdawca
Sędziowie: NSA Henryk Poleszak, Irena Damentko
Ewa Nieora protokolant - Sprawa
- sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia przez Miasto [...] nieodpłatnie z mocy prawa własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] - skargę oddala.
Teza
Mienie Przedsiębiorstwa Polska Poczta Telegraf i Telefon, jako mienie ogólnonarodowe należące do przedsiębiorstwa państwowego podporządkowanego Ministrowi Łączności, nie podlega komunalizacji z mocy prawa.
Odnosi się to także do nieruchomości państwowych znajdujących się w zarządzie tego Przedsiębiorstwa.
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
r.
Uzasadnienie
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieodpłatnego nabycia przez Miasto [...] z mocy prawa własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej obrębie [...]: działki Nr 6 o powierzchni 1017m2, Nr 8/2 o powierzchni 1257m2, Nr 9/1 o powierzchni 1244, Nr 10/1 o powierzchni 908 m2 i Nr 11/2 o powierzchni 366 m2, uregulowanej w księdze wieczystej Nr [...].
W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 27 maja 1990r. przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w zarządzie P., podległego Ministrowi Łączności.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracowni¬kach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191) komunalizacji podlega mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, nie zaś należące (będące w zarządzie) przedsiębiorstwa podległego naczelnemu organowi administracji państwowej.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotowe mienie zostało wcześniejszą decyzją uprawnionego organu, przekazane odrębnej od Skarbu Państwa osobie prawnej.
Decyzję powyższą zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Prezydent Miasta [...] wnosząc o jej uchylenie z powodu naruszenia przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy oraz pkt 1 uchwały Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 grudnia 1992r. sygn. akt W 13/91 w sprawie wykładni art. 5 ust. 1 cyt. ustawy, z którą to wykładnią decyzja Wojewody [...] stoi w sprzeczności.
Zgodnie z tą uchwałą grunty będące w zarządzie przedsiębiorstw państwowych z punktu widzenia uprawnień administracyjnych o charakterze władczym należały do terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, które wykonywały uprawnienia władcze w stosunku do wymienionych gruntów. W świetle tego należało uznać, że nieruchomość stała się mieniem komunalnym. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że nieruchomość będąca przedmiotem sporu nie stała się mieniem komunalnym z mocy przepisu art. 11 cyt. ustawy.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja została oparta jeżeli idzie o prawo materialne na przepisach art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32,poz.191 z późn. zm.).
Przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy stanowi, że mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego staje się w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, z mocy prawa, mieniem właściwych gmin. Zgodnie z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy wojewoda wydaje decyzję w sprawie stwierdzenia nabycia mienia z mocy prawa, która jest decyzją deklaratoryjną. Stwierdza nabycie przez Gminę mienia w takim zakresie, w jakim przysługuje Skarbowi Państwa.
Sporna nieruchomość - jak wynika z akt sprawy - stanowiła własność Skarbu Państwa i w dniu wejścia w życie cyt. ustawy tj. w dniu 27 maja 1990r. znajdowała się w zarządzie P., którego organem założycielskim był Minister Łączności. W dniu wejścia w życie ustawy nieruchomość "należała do" tego przedsiębiorstwa a nie do rady narodowej czy terenowego organu administracji stopnia podstawowego, choć wykonywały one uprawnienia typu władczego, jakie przysługiwały Państwu jako właścicielowi gruntu przekazanego w zarząd.
Jednakże to "należenie" ze względu na jednoznaczne uprawnienia jednostki organizacyjnej, która sporny grunt otrzymała w zarząd miało inny charakter niż "należenie" do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, o którym mówi przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy komuna 1izacyjnej. Mienie przedsiębiorstwa P. jako mienie ogólnonarodowe należące do przedsiębiorstwa państwowego podporządkowanego Ministrowi Łączności nie podlega komunalizacji z mocy prawa. Odnosi się to także do nieruchomości państwowych znajdujących się w zarządzie tego przedsiębiorstwa.
Niewątpliwe jest - podkreśla to także Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 9 grudnia 1992r. sygn. akt W 13/91, że radom narodowym i terenowym organom administracji państwowej stopnia podstawowego przysługiwały względem mienia przekazanego w zarząd określone uprawnienia władcze i z tego tytułu można mówić o "należeniu" tego mienia do tych organów.
Jednakże to "należenie" zgodnie z poglądem Trybunału, ze względu na jednoczesne istnienie uprawnień przysługujących względem tego mienia zakładom i innym państwowym jednostkom organizacyjnym na podstawie wykonywanego przez nie zarządu, było inne niż "należenie" mienia do rad narodowych i t.o.a.p., o którym mówi przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Skoro więc komunalizacji wymienionego mienia nie można dokonać w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy to tym bardziej komunalizacja jest niedopuszczalna w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 2 tej ustawy skoro organem założycielskim P. był Minister Łączności.
Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 207 § 5 kpa w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) orzekł jak w sentencji.