Uzasadnienie
Uzasadnienie
F. spółka z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...] wystąpiła do Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w R. o zmianę decyzji (zezwolenia) nr [...] z [...] września 2001 r. na prowadzenie apteki w Rz. przy pl. [...] i decyzji (zezwolenia) nr [...] z [...] września 2001 r. na prowadzenie apteki w P. przy ul. [...] – w związku ze zmianą siedziby spółki. Pismem z dnia 5 kwietnia F. została wezwana do uiszczenia opłaty skarbowej za każdą z dwóch decyzji. Pismo to zostało Spółce doręczone w dniu 12 kwietnia 2002 r. z pouczeniem, że nieziszczenie opłaty spowoduje umorzenie postępowania.
Postanowieniami z dnia [...] kwietnia 2002 r., [...] i [...] [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w R., powołując art. 261 § 2 i art. 123 k.p.a., zwrócił podania "bez merytorycznego rozpatrzenia sprawy" – wobec nieziszczenia opłaty skarbowej z tytułu zmiany koncesji oraz wniesienia podania.
W dniu 21 maja 2002 r. F. wniosła zażalenia podnosząc, że zmiana siedziby spółki, a nie prowadzonych przez nią aptek, nie wymaga wniesienia opłaty skarbowej.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r., [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2002 r., znak [...] "odmawiające zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w R.e przy [...] i w P. przy ul. [...] w związku z odmową dokonania przez wnioskodawcę stosownej opłaty skarbowej". Organ wskazał, że opłacie podlega także zmiana zezwolenia. Wynika to z IV załącznika do ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960 ze zm.). Warunki zezwolenia, to określenie podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, także adresu tego podmiotu. Każda zmiana, która mieści się w warunkach wydanego zezwolenia powoduje konieczność wniesienia stosownych opłat skarbowych.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego F. podnosi, że zmiana adresu siedziby spółki, a nie aptek, nie wymaga opłat skarbowych, gdyż nie dotyczy zmiany warunków wydanego zezwolenia.
Odpowiadając na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie podnosząc, że pojęcie "warunki zezwolenia" obejmuje określenie podmiotu prowadzącego działalność (imię i nazwisko, nazwę, adres, adres siedziby), jak również wskazanie miejsca prowadzenia działalności, jej zakres i inne wymagania. Każda zmiana warunków zezwolenia, w tym dotycząca oznaczenia podmiotu prowadzącego działalność wymaga uiszczenia stosownej opłaty skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
Skarga została uwzględniona, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane. Regulacja art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) o braku związania sądu administracyjnego zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, istniejąca zresztą również w poprzednio obowiązującej ustawie z 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, oznacza m.in. dokonanie przez Sąd oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej zgodności z prawem, niezależnie od sformułowanych w skardze twierdzeń i zarzutów. Ta ocena musi być jednak dokonywana w granicach danej sprawy, określonych w kwestionowanym w skardze rozstrzygnięciu.
Zgodnie z art. 133 § 1 powyższej ustawy Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Przedstawione Sądowi akta są niekompletne. Nie można na ich podstawie ustalić, czy zażalenia na postanowienie [...] Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2002 r. zostały wniesione w terminie. Zażalenie w sprawie [...], które wpłynęło do organu w dniu 21 maja 2002 r. jest datowane przez skarżącego na dzień 17 maja 2002 r. Natomiast w aktach nie ma dowodu doręczenia postanowienia z dnia [...]5 kwietnia 2002 r., ani koperty, w której zażalenie to zostało przesłane organowi. Jeśli chodzi o postanowienie oznaczone jako [...] to również nie można ustalić daty jego wniesienia (brak koperty). Z nadesłanego na żądanie Sądu dowodu doręczenia wynika, że F. postanowienie z dnia [...] kwietnia 2002 r. otrzymała w dniu 7 maja 2002 r., a nie jak podaje w zażaleniu w dniu 11 maja 2002 r. Wobec niemożności skontrolowania – na podstawie dostępnych Sądowi materiałów sprawy – czy zażalenie zostały wniesione w terminie określonym w art. 141 § 2 k.p.a., a zatem, czy dopuszczalne było merytoryczne rozpatrzenie wniesionych zażaleń i czy w sprawie został prawidłowo zastosowany art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu.
W związku z powyższym Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powyższej ustawy w związku z art. 97 § 2 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.