Postanowienie WSA w Warszawie z 10 czerwca 2008 r., I SA 2060/01

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 10 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A.D.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2001 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Skład

sędzia WSA Emilia Lewandowska przewodniczący

Uzasadnienie

A.D.R., działając przez pełnomocnika radcę prawnego A.W., pismem z dnia 25 lipca 2001 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2001 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego.

W dniu 24 kwietnia 2003 r. do Sądu wpłynęło pismo Urzędu Stanu Cywilnego w W., do którego załączony został odpis skrócony aktu zgonu H.K.– uczestniczki niniejszego postępowania, z którego wynikało, że H.K. zmarła w dniu 15 września 2001 r.

W tej sytuacji postanowieniem z dnia 8 maja 2003 r., sygn. akt I SA 2060/01 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe, wskazując że spadkobiercy zmarłej nie są znani i nie jest możliwe wezwanie ich do udziału w postępowaniu.

Z kolei pismem z dnia 3 listopada 2005 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania – w terminie 14 dni – czy przeprowadzone zostało postępowanie spadkowe po zmarłej H.K., a jeżeli tak - do nadesłania odpisu postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku oraz podania adresów spadkobierców. Stosowne wezwania skierowane ponadto zostały do Z.K., K.K., J.K. i M.K. – uczestników niniejszego postępowania. Następnie kolejnymi pismami Sąd wzywał skarżącą osobiście oraz jej pełnomocnika do nadesłania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej H.K.. Mimo wystąpień Sądu wezwanie nie zostało wykonane – nie nadesłano postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po H.K..

W tej sytuacji, mając na względzie fakt, że krewni zmarłej – Z.K., J.K., M.K. i K.S. (z domu K.) oświadczyli, iż nie wiedzą czy postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone oraz że sami z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej nie zamierzają występować, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 30 listopada 2006 r. zwrócił się do Sądu Rejonowego [...] w W. z wnioskiem o ustanowienie kuratora spadku po zmarłej H. K.. Następnie pismem z dnia 30 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wycofał przedmiotowy wniosek, okazało się bowiem, że przed Sądem Rejonowym [...] w W. toczy się sprawa z wniosku J.K. o stwierdzenie nabycia spadku po H.K. (sygn. akt [...]).

Z kolei w dniu 2 czerwca 2008 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym J.K. poinformował, że według wiedzy jego i jego rodziny zmarła H.K. nie zostawiła żadnego majątku oraz że nie posiadają oni żadnych dokumentów z tym związanych. Do pisma dołączone zostało postanowienie Sądu Rejonowego [...] w W. z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt [...] umarzające postępowanie z wniosku J.K. o stwierdzenie nabycia spadku po H.K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd umarza postępowanie między innymi w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny.

W rozpoznawanej sprawie postanowienie o zawieszeniu postępowania wydane zostało w dniu 8 maja 2003 r. Mimo upływu trzech lat od daty wydania niniejszego postanowienia, nadal nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej H.K.. Postępowanie sądowe należało więc umorzyć.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 130 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.