Wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2005 r., I SA 2076/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 24 marca 2005 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Marszałka Województwa [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr; [...] w przedmiocie komunalizacji oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska Asesor WSA Jerzy Siegień
Anna Milicka-Stojek protokolant

Uzasadnienie

I SA 2076/03

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania Marszałka Województwa [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. odmawiającą stwierdzenia nabycia przez Województwo, z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. nieodpłatnie, własności nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewid. nr [...] - ks. hip. "[...]"; działka ewid. [...] – ks. hip. "[...]"; działka ewid. [...]- księga wieczysta KW nr [...].

W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny:

Marszałek Województwa [...] wystąpił o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...] mienia Skarbu Państwa, będącego we władaniu jednostki organizacyjnej pod nazwą C. Zespołu Opieki Zdrowotnej w K., powołując się na art. 60 ust. 1 w związku z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.).

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. odmówił stwierdzenia nabycia przez Województwo [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. nieodpłatnie własności nieruchomości zabudowanej, położonej w K. przy ul. [...], oznaczonej zgodnie z ewidencją gruntów w obrębie ewidencyjnym [...] jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni [...] m2, nie uregulowana w księdze wieczystej założonej po 1945 r., działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni [...] m2, nie uregulowana w księdze wieczystej, założonej po 1945 r., działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni [...] m2, uregulowana w księdze wieczystej KW nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W. VII Wydział Ksiąg Wieczystych.

Rozpatrując odwołanie od tej decyzji Minister Skarbu Państwa stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość zabudowana, położona w K. przy ul. [...], stanowiła własność Skarbu Państwa.

Powołując się na zapis art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną organ odwoławczy wskazał, że mienie Skarbu Państwa będącą we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, że nabyciu przez jednostkę samorządu terytorialnego podlega mienie Skarbu Państwa, które znajduje się we władaniu przedmiotowych instytucji i osób prawnych w przewidzianej prawem formie, tj. na podstawie tytułu prawnego. Dalej w uzasadnieniu Minister Skarbu Państwa stwierdził, że brak formalnego przekazania spornej nieruchomości oznaczona, iż pozostawała ona w nieformalnym posiadaniu C. Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w K. Decyduje to o niespełnieniu przesłanek z art. 60 cytowanej ustawy, bowiem władanie wywodzi się z art. 336 kc i jest ściśle połączone z prawem dającym określone władztwo nad rzeczą. Faktycznie dysponowanie mieniem bez żadnego formalnego tytułu prawnego nie może więc być podstawą do zastosowania art. 60, albowiem nie mieści się w pojęciu "władania".

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Marszałek Województwa [...] wnosząc o jej uchylenie i wydanie orzeczenia co do istoty sprawy. Skarżący zarzucił naruszenie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. oraz niezbyt wnikliwe przeprowadzenie postępowania w sprawie.

W odpowiedzi organ wnosił o oddalenie skargi.

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawa o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) niniejsza skarga stała się przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności organów administracji publicznej pod względem ich zgodności z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego, nie orzeka natomiast o istocie sprawy.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Z akt administracyjnych według zapisów urzędowych wynika, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność Skarbu Państwa. Art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną mówiący o mieniu Skarbu Państwa będącym "we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych" odnosi się do sytuacji władania wynikającego z tytułu prawnego. Pojęcia "władania" nie można oderwać od tytułu prawnego będącego źródłem jego powstania, a zatem, za zgodne z zapisem ustawy należy uznać stanowisko organu, iż faktyczne dysponowanie mieniem, bez tytułu prawnego, nie może być podstawą do zastosowania art. 60 cytowanej ustawy.

Przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w dyspozycji C. Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w K., jednakże nie było formalnego jej przekazania, a to oznacza brak tytułu do władania.

Przedstawione przez skarżącego zarządzenie nr [...] Wojewody [...] wraz z załącznikiem nr 1 nie jest takim tytułem i podstawą do przekazania we władanie nieruchomości. Za zarządzeniem Wojewody winna być dokonana czynność prawna przekazująca nieruchomość we władanie, której to czynności akta sprawy nie wykazują.

Skoro zatem korzystanie z nieruchomości przez C. nie miało formy prawnej, aby można było zastosować art. 60 cytowanej wyżej ustawy wobec jednostki samorządu przy przejęciu uprawnień organu administracji rządowej (art. 47 ustawy), to w przedmiotowej sprawie organ nie mógł uwzględnić wniosku o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa mienia Skarbu Państwa będącego w faktycznym tylko posiadaniu.

Tym samym chybiony jest zarzut skarżącego o naruszeniu art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. i dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.