Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 5 maja 1983 r., I SA 220/83

Teza

1. Do czasu dopóki określona jednostka gospodarcza nie doprowadzi do likwidacji szkodliwych skutków swego działania w środowisku i tym samym nie przywróci środowiska do stanu właściwego, obowiązek ten będzie na niej ciążył niezależnie od tego czy w dalszym ciągu działalność powodująca szkodę będzie prowadzona. W takim przypadku usunięta zostałaby na skutek wstrzymania działalności tylko przyczyna szkodliwego oddziaływania ale nie zostałby zlikwidowany w pełni jej skutek.
2. Aby podstawowy wymóg art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. nr 3 poz. 6/ mógł nastąpić, musi zostać dokładnie określony rozmiar szkodliwego zjawiska, jego tendencje rozwojowe itp. Jest to wstępna czynność niezbędna dla określenia później skutecznej metody zmierzającej do usunięcia skutków szkodliwej działalności. Z tych względów organ administracji mógł w oparciu o art. 82 ust. 2 zobowiązać Hutę Aluminium do wykonania właśnie takiej wstępnej czynności mającej na celu zbadanie środowiska w obrębie jej oddziaływania.