Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 7 lutego 1994 r., I SA 2212/93

Teza

1. Sam fakt spełniania kryteriów ustawowych nie oznacza jeszcze - poza zasiłkiem stałym - automatycznego przyznania osobie zainteresowanej świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej. Decyduje o tym całokształt okoliczności sprawy, w tym również znamiona zewnętrzne obrazujące sytuację materialną osoby ubiegającej się o uzyskanie świadczenia.
2. W każdy wypadku, kiedy osoba ubiegająca się o świadczenie pieniężne z pomocy społecznej spełnia wymogi ustawowe do uzyskania takiej pomocy, organ administracyjny odmawiając przyznania tej pomocy musi wyraźnie uzasadnić dlaczego świadczenie nie zostało przyznane.