Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 sierpnia 2001 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., A. S. i I. S. wystąpiły z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] sierpnia 1997 r. orzekającą o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] i ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...].
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2001 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., a następnie decyzją z dnia [...] marca 2002 r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r.
Od decyzji z dnia [...] marca 2002 r. A. S i I. S. złożyły odwołanie do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, zarzucając organowi pierwszej instancji nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowieniem z dnia [...] października 2002 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 r.
Pismem z dnia 16 maja 2003 r. A. S. i I. S wystąpiły z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., podnosząc że ostateczne rozstrzygnięcie sprawy wznowieniowej dotyczącej zwrotu spornej nieruchomości będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie postępowania uwłaszczeniowego dotyczącego P. S.A.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., powołując się na art. 102 i art. 105 k.p.a. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek A. S., I. S., M. L. i K.S. organ centralny podniósł, że z przepisu art. 102 k.p.a. wynika, że organ administracji może podejmować w okresie zawieszenia postępowania tylko takie czynności, które znajdują uzasadnienie w okolicznościach wymienionych w art. 102 k.p.a. Strony nie wskazały jednak, aby zaistniały okoliczności, o których mowa w tym artykule, uzasadniające rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej pomimo pozostawania postępowania odwoławczego w zawieszeniu.
Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego od decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] września 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r.
Skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2003 r. złożyły A. S. i I. S. wnosząc o uchylenie tej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r. oraz spowodowanie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r. W uzasadnieniu skargi A. S. i I. S. podniosły, że organy administracji zablokowały im możliwość rozstrzygnięcia zgłoszonych roszczeń w sprawie dotyczącej zwrotu odebranej niezgodnie z prawem nieruchomości, z jednoczesnym umożliwieniem spółce P. S.A. kontynuacji postępowania zmierzającego bezpośrednio do uwłaszczenia się na tej nieruchomości. Takie postępowanie organów administracyjnych i organów centralnych w świetle art. 8 k.p.a. nie może pogłębiać zaufania do organów państwa.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 14 października 2003 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn.
zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze skargę należało uwzględnić, bowiem zaskarżona decyzją z dnia [...] września 2003 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] czerwca 2003 r. zostały wydane z naruszeniem przepisów o właściwości.
Stosownie do art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej oraz inne organy wykonujące funkcje administracyjne są obowiązane z urzędu przestrzegać swojej właściwości. W rozpatrywanej sprawie Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję wydaną po rozpatrzeniu wniosku A. S. i I. S. z dnia 16 maja 2003 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. Organ centralny rozpatrywał ten wniosek w ramach postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...], który postanowieniem z dnia [...] października 2001 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., a następnie decyzją z dnia [...] marca 2002 r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r.
Z przepisu art. 152 § 1 k.p.a. wynika, że do wstrzymania wykonania decyzji z urzędu lub na żądanie strony jest uprawniony organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania. Organem tym w rozpatrywanej sprawie jest Wojewoda [...]. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast umarzając więc postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji na żądanie A. S. i I. S. naruszył tym samym określoną w art. 152 § 1 k.p.a. właściwość do rozstrzygania tej sprawy.
W myśl art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej powoduje nieważność tej decyzji, bez względu na rodzaj zawartego w niej rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 2, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.