Postanowienie WSA w Olsztynie z 26 kwietnia 2004 r., I SA 2299/03

Sąd

Dnia 26 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie,

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie zwolnienia osobnej kwatery stałej i przekwaterowania się do kwatery zastępczej postanawia:

Skład

Sędzia WSA Janina Kosowska

Sentencja

1. umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącemu R. Z. połowę uiszczonego wpisu w wysokości 5 zł (pięć złotych).

Uzasadnienie

W dniu 14 października 2003 r. R. Z. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. z dnia 12 września 2003 r., Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. z dnia 29 lipca 2003 r., Nr "[...]", w przedmiocie zwolnienia osobnej kwatery stałej nr l przy ul. "[...]" w O. i przekwaterowania się do kwatery zastępczej nr 50 przy ul. "[...]" w O. Odpis tej skargi przekazany został organowi odwoławczemu, a ten w dniu 4 grudnia 2003 r. przesłał odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy.

W dniu 13 kwietnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, do którego zgodnie z właściwością, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, przekazana została skarga R. Z., wpłynęło pismo procesowe skarżącego, w którym oświadczył, że cofa skargę na wskazaną wyżej decyzję z uwagi na zawarcie ugody z Wojskową Agencją Mieszkaniową Oddział Terenowy w O. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l i § 2 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) i art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), należało umorzyć postępowanie sądowe. Zasądzenie zwrotu kosztów sądowych nastąpiło na podstawie art. 232 § l pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.