Uzasadnienie
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] czerwca 2003 r. zmieniającą własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2001 r. w części dotyczącej wysokości zasiłku wyrównawczego przyznanego P. P. Z uzasadnienia decyzji wynika, że decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. organ I instancji zmienił własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2001 r. w części dotyczącej wysokości zasiłku stałego wyrównawczego przyznanego P. P. i orzekł o przyznaniu mu zasiłku stałego wyrównawczego w wysokości [...] zł miesięcznie od dnia [...] czerwca 2003 r. Decyzja o zmianie wysokości zasiłku została podjęta w związku ze zmianą sytuacji osobistej P. P., co potwierdzają wywiady środowiskowe przeprowadzone w miejscu zamieszkania P. P. i M. S. Z wywiadów tych wynika, że P. P. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z M. S. i ich wspólną córką B. P. W związku z tym P. P. nie może obecnie otrzymywać zasiłku stałego wyrównawczego wyliczonego w sposób określony w art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej lecz świadczenie to należy naliczyć zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 2 tej ustawy.
Organ I instancji przyjął, że dochód w rodzinie P. P. wynosi [...] zł na co składa się renta inwalidzka M. S. w wysokości [...] zł, zasiłek rodzinny w kwocie [...] zł i zasiłek pielęgnacyjny P. P. w wysokości [...] zł. Dochód na osobę w rodzinie wynosi zatem [...] zł. Kryterium dochodowe dla 3-osobowej rodziny, wynikające z art. 4 i 4a ustawy o pomocy społecznej, wynosi 922 zł, a na osobę w rodzinie 307,33 zł. Wysokość zasiłku stałego wyrównawczego, zgodnie z art. 27 ust. 6 pkt 2 ustawy, powinna wynosić 82,49 zł. Organ II instancji, mając na uwadze ustalenia organu I instancji zawarte w decyzji z dnia [...].06.2003 r., uznał że decyzja ta nie narusza prawa.
I SA 2337/03
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. P. P. wniósł o zwrot uprzednio otrzymywanego zasiłku stałego wyrównawczego. Obszernie opisał swoją sytuację osobistą oraz trudną sytuację materialną i zwrócił się do Sądu o realną ocenę jego sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 22.10.2003 r.
Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 1 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dlatego zaskarżona decyzja podlega ocenie Sądu tylko pod względem jej zgodności z przepisami prawa.
Należy uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem w części odnoszącej się do zmiany uprzedniej decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...].04.2001 r. oraz ustalonej wysokości zasiłku stałego wyrównawczego na kwotę [...] zł. W sprawie jest bezsporne, że nastąpiła zmiana sytuacji osobistej skarżącego, co pociągnęło także za sobą zmianę jego sytuacji dochodowej. Jak wynika z materiału dokumentacyjnego to z dniem [...] czerwca 2003 r. P. P. zamieszkał z M. S. i wspólną córką B. P. i od tej daty prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Nie może być więc traktowany jako osoba samotna, w rozumieniu przepisów ustawy o pomocy społecznej, a takiej sytuacji dotyczyła decyzja z [...].04.2001 r. o przyznaniu mu zasiłku stałego wyrównawczego. Okoliczności tej nie neguje skarżący i w skardze wprost podaje, że
I SA 2337/03 [...].06.2003 r. sprowadziła się do niego konkubina z córką. Zmiana ta uzasadniała zmianę dotychczasowej decyzji w sprawie wysokości zasiłku stałego wyrównawczego na podstawie art. 43 ust. 2a ustawy z 29.11.1990 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. Nr 64 z 1998 r., poz. 414 ze zm.). Również wysokość zasiłku stałego wyrównawczego została ustalona prawidłowo, a organy właściwie zastosowały i zinterpretowały powołane w decyzjach obu instancji przepisy ustawy o pomocy społecznej.
Natomiast błędnie organ I instancji określił w pkt. drugim decyzji termin, od którego został przyznany skarżącemu zasiłek stały wyrównawczy w kwocie [...] zł miesięcznie.
Powołana ustawa o pomocy społecznej w swojej treści, a szczególnie w art. 43 upoważniającym do zmiany lub uchylenia decyzji na niekorzyść strony bez jej zgody, nie stanowi od jakiej daty przysługiwać ma świadczenie w zmienionej wysokości.
Niemniej z przepisu tego nie wynika, aby zmiana w zakresie pobieranego świadczenia następowała z mocy prawa, z dniem lub miesiącem, w którym dochód na osobę w rodzinie uległ zmianie w sposób uzasadniający zmianę wysokości dotychczas pobieranego świadczenia. Decyzja wydana na podstawie powołanego przepisu jest decyzją konstytutywną, a zatem może orzekać o utracie prawa do pomocy społecznej lub o zmianie wysokości pobieranego dotychczas świadczenia dopiero na przyszłość.
W rozpoznawanej sprawie organ I instancji ustalił nową wysokość zasiłku stałego wyrównawczego, niekorzystną dla skarżącego, już z dniem [...] czerwca 2003 r. mimo, że decyzja w tym zakresie została wydana w dniu [...] czerwca 2003 r. zaś zdarzenie uzasadniające zmianę wysokości zasiłku, bezspornie wystąpiło od dnia [...] czerwca 2003 r.
Tak więc decyzja ta wstecznie orzekła o utracie prawa do zasiłku w wyższej kwocie mimo, że jeszcze nie nastąpiło zdarzenie uzasadniające zmianę wysokości zasiłku. W tej części decyzja organu I instancji jest sprzeczna z treścią art. 43 ustawy o pomocy społecznej. Organ II instancji zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy niezgodną z prawem w tej części decyzję organu I instancji czym też naruszył prawo. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Organ II instancji winien był,
I SA 2337/03 stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji w tej części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 152 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.