Uzasadnienie
Prezydent Miasta W. decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r.
- I. ustanowił na rzecz spadkobierców dawnej właścicielki nieruchomości przy ul [...] ozn. hip. [...], M. J., użytkowanie wieczyste na 99 lat zabudowanego gruntu o pow. [...] m² pod budynkiem objętego księgą wieczystą nr Kw [...] oraz do nie zbudowanego gruntu o powierzchni [...] m² objętego księgą wieczystą nr Kw [...];
- II. ustalił czynsz symboliczny w wysokości [...] zł – stanowiący 0,3% ceny gruntu;
- III. zastrzegł zmianę czynszu w przypadku zbycia prawa użytkowania wieczystego na rzecz osób trzecich;
- IV. określił warunki zawarcia umowy notarialnej;
- V. odmówił D. i A. małżonkom S. uznania ich za stronę postępowania administracyjnego.
Odwołanie od decyzji złożyli D. i A. S., kwestionując zasadność punktu V-tego, a więc pozbawienia ich praw do posiadania przymiotu strony.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2003 r. umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wyjaśniło, że decyzja Prezydenta Miasta W. spełnia wymogi prawa materialnego i procesowego zaś odmowa uznania odwołujących się za stronę wynika z faktu, że są oni jedynie najemcami jednego z lokalu w budynku przy ul. [...]. Decyzja organu pierwszej instancji dotyczy stosunków własnościowych między gminą, a spadkobiercami byłych właścicieli nieruchomości, dla których nie mają znaczenia stosunki wynikające z umowy najmu lokalu. Skoro odwołanie nie zostało wniesione przez osobę, która jest stroną w sprawie, postępowanie odwoławcze winno być umorzone.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego D. i A. S. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W skardze dowodzili, że decyzje o odmowie uznania ich za stronę godzi w ich interesy, uniemożliwiając złożenia żądania zabezpieczenia i zwrotu nakładów poczynionych przez nich na budynek poprzez wybudowanie na ostatniej kondygnacji – lokalu mieszkalnego o pow. [...] m².
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wobec reformy, z dniem 1 stycznia 2004 r. sądownictwa administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechny i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest właściwym do rozpoznania tej skargi w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skargę jako bezzasadną należało oddalić.
W niniejszej sprawie Sąd w pierwszym rzędzie poddał analizie okoliczność, czy skarżącym służy przymiot strony w sprawie o ustanowienie użytkowania wieczystego. Okoliczność ta ma bowiem decydujące znaczeni dla rozstrzygnięcia sprawy w związku z tym, że organ drugiej instancji wydał zaskarżoną decyzję po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez skarżących. Z dokonanych w postępowaniu administracyjnym ustaleń wynika, że ani lokal zajmowany przez skarżących w budynku przy ul. [...], ani ułamkowa cześć przedmiotowej nieruchomości pod tym budynkiem nie stanowi własności skarżących. Skarżący są jedynie najemcami lokalu. Powyższy fakt pozwala przyjąć, że skarżący nie mają interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa bowiem, zainteresowanie ich w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy nie wynika z żadnego przepisu prawa materialnego.
Stosownie do treści art. 127 kpa odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji służy stronie. Rzeczą organu drugiej instancji było zbadanie legitymacji procesowej skarżącej, i w przypadku stwierdzenia jej braku wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 13 kpa.
Małżonkowie S. mogą dochodzić zwrotu poczynionych nakładów na zasadach określonych w kodeksie cywilnym przed sądem powszechnym.
Oceniając iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją Prezydenta Miasta W. została wydana zgodnie z przepisem prawa, Sąd - na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), oddalił skargę.