Uzasadnienie
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r., Nr [...] na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) i art. 138 § 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania z dnia 10 kwietnia 2002 r. Prezydenta Miasta K. od decyzji Wojewody [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę K. własności nieruchomości położonej w K., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2002 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę K. prawa własności do nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] o pow. 0,1806 ha, [...] o pow. 0,0162 ha, [...] o pow. 0,0285 ha, [...] opow. 0,0609 ha położonej w jednostce ewidencyjnej K., obręb nr [...], objętej księgą wieczystą Nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla K., Wydział Ksiąg Wieczystych, opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nieruchomości nr [...].
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że według stanu na dzień 27 maja 1990 r. w rejestrze ewidencji gruntów w stosunku do działek nr [...] i [...], jako osoba władająca wykazana była R. "P." - Oddział w K.. Aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1998 r. repertorium A numer [...], Spółka pod firmą "R." Spółka Akcyjna z siedzibą w W. nabyła od Skarbu Państwa użytkowanie wieczyste gruntu oznaczone w ewidencji jako działki nr [...] o pow. 0,1968 ha, nr [...] o pow. 0,0894 ha, oraz nieodpłatnie własność budynków i urządzeń na nich posadowionych..Na mocy § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1990 r. w sprawie ustalenia wykazu przedsiębiorstw państwowych i jednostek organizacyjnych, których mienie nie podlega komunalizacji (Dz. U. Nr 51, poz. 301), wydanego na podstawie art.11 ust. 2 ustawy komunalizacyjnej z dnia 10 maja 1990 r., składniki mienia ogólnonarodowego, należące do R. "P." w likwidacji zostały wyłączone z komunalizacji.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa rozpoznając sprawę jako organ II instancji, podzieliła argumentację organu i instancji
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prezydent Miasta K.. Zdaniem skarżącego, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 1972 r., w sprawie zmian organizacji wydawniczej i kolportażu prasy (Dz. U. Nr 55, poz. 367) oraz zarządzenia nr 121 Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1972 r. - przekazaniu w użytkowanie R. "P." podlegać mogły jedynie takie nieruchomości, które uprzednio zostały przekazane Z. "R." (lub zgrupowanym w nim przedsiębiorstwom) w formie prawem przewidzianej.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest zasadna, bowiem decyzja Wojewody [...], jak i decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego podlegała - w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem.
Pismem z dnia 6 sierpnia 1971 r., znak: [...] K. wyraziło zgodę na nieodpłatne przekazanie baraku zlokalizowanego przy u; [...] na rzecz Przedsiębiorstwa [...] "R." w K.. Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej P. w K. decyzją z dnia [...] października 1972 r. przydzieliło Przedsiębiorstwu [...] "R."" w K. pomieszczenia barakowe, przy ul. [...], o pow. 200 m- z przynależnościami po K. Przedsiębiorstwie [...] - jako lokal użytkowy zastępczy. Natomiast Minister Finansów zarządzeniem nr [...] z dnia [...] grudnia 1972 r. w sprawie przekazania R. "P." nieruchomości Z. "R." i przedsiębiorstw zgrupowanych w tym Z., w § 1.pkt 1 zarządził o przekazaniu nieruchomości w użytkowanie R. "P." za łączną opłatę roczną w wysokości po 100.000 złotych rocznie.
Zgodnie z art. 138 kpa organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, rozstrzygniętą decyzją pierwszej instancji, nie może zatem organ odwoławczy ograniczyć się tylko do zbadania decyzji wydanej w pierwszej instancji, a obowiązany jest ponownie sprawę rozstrzygnąć merytorycznie. W wyniku, czego może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, bądź uchylić i wydać nowe rozstrzygnięcie.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa nie przeprowadziła dogłębnej analizy zgromadzonego materiału, oparła się tylko na uzasadnieniu zawartym w decyzji organu I instancji. Nie wyjaśniła stanu prawnego nieruchomości na dzień 27 maja 1990 r. (data wejścia w życie ustawy) Natomiast konieczne jest, aby w sposób bezsporny ustalić, czy działki [...] i [...], położone przy ul [...], należały w dniu wejścia ustawy do R. "P." Organy administracji publicznej obowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czego niestety ani Wojewoda [...], ani Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa nie dopełniły.
Uznając, iż postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z naruszeniem zasady procesowej zawartej w art. 7 oraz obrazą art. 75, 77 § 1 i art. 80 kpa sąd uchylił obie decyzje na podstawie art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekając w przedmiocie wykonania decyzji na podstawie art. 152 tej ustawy.