Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r., znak: [...] wydanym na podstawie art. 132 i art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa po rozpatrzeniu zażalenia E. B. z dnia 27 maja 2002 r. uchylił postanowienie własne z dnia [...] kwietnia 2002 r. wszczynające z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dowódcy Garnizonu P. nr [...] z dnia [...] października 1995 r. udzielającej E. B. zezwolenia na użytkowanie części kwatery położonej w P., przy ul. [...] i umorzył postępowanie w tej sprawie. W uzasadnieniu organ podał, że umorzył postępowanie w sprawie, bowiem z ustaleń faktycznych dokonanych w toku postępowania wynika, że Szef Wojskowego Rejonowego Zarządu Kwaterunkowo Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] listopada 1995 r., nr [...] uchylił decyzję Dowódcy Garnizonu P. nr [...] i nr [...] z dnia [...] października 1995 r. w sprawie udzielenia D. B. zezwolenia na użytkowanie części kwatery położonej w P., przy ul [...].
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2002 r. po rozpatrzeniu zażalenia E. B. na postanowienie z dnia [...] lipca 2002 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 i art. 144 oraz 105 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy tok sprawy i stwierdził, że postanowienie organu pierwszej instancji jest zasadne.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. B. zarzucając niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Zdaniem skarżącego organy powinny rozpatrzeć jego wniosek o rozkwaterowanie, który złożył w dniu 9 sierpnia 1995 r., jeszcze pod rządami ustawy z dnia 26 maja 1976 r., a nie uchylać się od tego obowiązku zasłaniając się ustawą z dnia 22 czerwca 1995 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego podlegała - w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa. Skarga podlega uwzględnieniu w razie stwierdzenia uchybień wskazanych w art. 145 § 1 powołanej ustawy.
Skarga wniesiona w sprawie niniejszej jest zasadna, chociaż z przyczyn innych, niż zarzuty podniesione przez skarżącego.
Stosownie do treści art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji może zostać wszczęte z urzędu bądź na żądanie strony. Poza sporem pozostaje okoliczność, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dowódcy Garnizonu P. z dnia [...] października 1995 r., nr [...] zostało wszczęte z urzędu postanowieniem Dyrektora Oddziału Rejonowego w B. WAM z dnia [...] kwietnia 2002 r.. postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje od niego żaden środek zaskarżenia. W postanowieniu tym organ podał, że zainteresowanemu przysługuje prawo wniesienia ewentualnych wniosków lub uwag w trwającym postępowaniu, z czego skarżący skorzystał i przesłał w piśmie z dnia 22 maja 2002r. swoje uwagi w powyższej sprawie.
Natomiast Dyrektor Oddziału Rejonowego WAM w B. wymienione pismo uznał za zażalenie i wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia [...] lipca 2002 r., zawierając w tym postanowieniu pouczenie, że przysługuje na nie zażalenie do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej rozpatrzył wniesione przez E. B. zażalenie i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając je za prawidłowe.
Tymczasem Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości odrębnego zaskarżenia postanowienia wszczynającego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Dlatego potraktowanie pisma E. Be. z dnia 22 maja 2002 r., jako zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie z dnia [...] kwietnia 2002 r. i jego rozpatrzenie przez Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. w trybie samokontroli narusza wskazane w tym postanowieniu przepisy postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji taki sam zarzut odnieść należy do zaskarżonego postanowienia, którym utrzymano w mocy rozstrzygnięcie naruszające w istotny sposób prawo procesowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.