Uzasadnienie
I SA 2497/03
T. W. wystąpił o zwolnienie z opłaty za zajęcia na I roku studiów Wieczorowego Studium [...] Uniwersytetu W. w roku akademickim 2001/2002, podając że utrzymuje się z renty rodzinnej (885zł), lecz wystąpił realny spadek siły roboczej a waloryzacja nie rekompensuje inflacji.
Samorząd Studentów Wydziału [...] zaopiniował wniosek negatywnie, uznając że wnioskodawca nie wykazał, aby jego sytuacja finansowa uległa pogorszeniu w trakcie studiów.
Dziekan Wydziału [...] decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. odmówił uwzględnienia wniosku, Rektor Uniwersytetu W. zaś decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. [...] utrzymał w mocy tę decyzję, natomiast sąd administracyjny wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2002 r. I SA 3466/01, I SA 48/02 stwierdził nieważność decyzji obydwu organów, gdyż zostały wydane z naruszeniem przepisów o własności.
Rektor Uniwersytetu W.(z którego upoważnienia działał Dziekan Wydziału [...]) decyzją z dnia [...] października 2002 r. [...] ponownie odmówił zwolnienia, decyzją zaś, z dnia [...] listopada 2002 r. [...] – po ponownym rozpatrzeniu sprawy- utrzymał w mocy swą odmowną decyzję.
Rektor podał, że studia wieczorowe są płatne, przy czym chodzi o zwolnienie od opłat za zajęcia powtarzane z powodu niedostatecznych wyników w nauce, i nie ma podstaw do zwolnienia, gdyż sytuacja materialna wnioskodawcy nie uległa pogorszeniu.
W skardze T. W. zarzucił, że nauka w szkole publicznej jest bezpłatna, natomiast dopuszczalna tylko wyjątkowo odpłatność nie może być dowolna i wyższa niż w innych uczelniach, lecz powinna znajdować uzasadnienie w planie kosztów.
W odpowiedzi na skargę, Rektor podtrzymał swoje stanowisko podnosząc, że skarżący nie kwestionuje odmowy zwolnienia od opłat, lecz pobieranie opłat przez uczelnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżący domagał się zwolnienia od opłat, po czym zaprzeczył dopuszczalności pobierania opłat, podczas gdy są to różne zagadnienia i podlegają odrębnemu rozpatrzeniu.
Kto bowiem wnosi o zwolnienie od opłat, uznaje odpłatność, kto zaś przeczy odpłatności nie wnosi o zwolnienie, lecz kwestionuje akt ustalający odpłatność, w szczególności akt indywidualny adresowany do danej osoby, będący wynikiem obowiązku odpłatności.
Skarżący domagał się zwolnienia od opłat, i tylko ten wniosek był przedmiotem postępowania przed organem uczelni.
Stosowne do § 12 ust. 1 lit. B zarządzenia Nr [...] Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] czerwca 1997 r. w sprawie pobierania opłat za zajęcia dydaktyczne na studiach dziennych, zaocznych, wieczorowych, eksternistycznych oraz na studiach podyplomowych i innych formach kształcenia, o umorzenie opłat mogą występować osoby, które znalazł się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej i których wnioski uzyskały poparcie organu Samorządu Studentów.
Wniosek skarżącego nie tylko nie uzyskał wymaganego poparcia, lecz przede wszystkim nie dowodzi, aby skarżący - w porównaniu do stanu poprzedniego – znalazł się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej, gdyż nadal otrzymuje rentę rodzinną podlegająca waloryzacji na powszechnie obowiązujących zasadach.
Wobec powyższego – nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi – orzeczono jak w sentencji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).