Uzasadnienie
I SA 2540/03
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny po rozpatrzeniu zażalenia spółki "[...]" Sp z o. o. z siedzibą w L., na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2003 r., znak [...] w sprawie odmowy sprostowania zezwolenia nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999 r. na prowadzenie apteki typu "A" w J. przy ul. [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] odmówił sprostowania zezwolenia Nr [...] z dnia [...] grudnia 200r na prowadzenie apteki typu "A" w J. przy ul. [...], wydanego spółce "[...]" Sp. z o. o., polegającego na oznaczeniu, jako siedziby spółki "[...]" Sp z o.o. miejscowości L., bez podawania jej dokładnego adresu.
W dniu [...] sierpnia 2003 r. do Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynęło zażalenie spółki "[...]" sp. z o.o. ma ww. postanowienie, które skarżąca oparła na zarzucie naruszenia art. 20 § 4 w związku z art. 16 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324 z późn. zm.) stwierdzając, że doszło do błędnej jego interpretacji.
Po zapoznaniu się z przedstawioną w zażaleniu argumentacją, Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że zezwolenie z dnia [...] sierpnia 1999 r. na prowadzenie apteki typu "A" w J. przy ul. [...] zostało wydane na podstawie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz. U. Nr 105, poz. 452 z późn. zm.), oraz obowiązującej w tym czasie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, zasady udzielania koncesji (zezwoleń) na prowadzenie apteki, określały przepisy o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym. Jednocześnie zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 10 października 1991 r. ośrodkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji farmaceutycznej, w sprawach koncesjonowania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia aptek, nie uregulowanych w tej ustawie, stosowano odpowiednio przepisy o działalności gospodarczej.
Ponieważ wymogi, jakim powinien odpowiadać wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki określało, wydane na podstawie ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej, rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 13 listopada 1992 r. w sprawie warunków prowadzenia apteki (Dz. U. Nr 94, poz. 469), stanowiąc w § 2 ust. 1 pkt 2, że wniosek o udzielenie koncesji na prowadzenie apteki powinien zawierać siedzibę i adres wnioskodawcy, zastosowania w rozpatrywanej sytuacji nie mógł mieć przepis art. 20 § 3 w związku z art. 16 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 o działalności gospodarczej, z którego wynika, że wniosek o udzielenie koncesji powinien zawierać m. in. oznaczenie siedziby przedsiębiorcy, jednakże bez określenia jej adresu.
Zdaniem organu drugiej instancji skoro ani ustawa z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej, ani wydane na jej podstawie akty wykonawcze, nie regulowały wymogów, co do treści zezwolenia na prowadzenie apteki to zastosowanie w tym zakresie miał zapis art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, zgodnie z którym w koncesji (zezwoleniu) powinny być zamieszczone dane objęte wnioskiem o udzielenie tego zezwolenia, a zatem w rozpatrywanej sytuacji – dane wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 13 listopada 1992 r. w sprawie warunków prowadzenia apteki.
Dlatego zgodnie z obowiązującym w trakcie wydawania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] spółce "[...]" Sp. z o.o. zezwolenia Nr [...] na prowadzenie apteki typu "A" w J. przy ul. [...] stanem prawnym, wskazanie w treści przedmiotowego zezwolenia dokładnego adresu siedziby spółki "[...]" sp. z o.o., należy uznać za uzasadnione.
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego terminie złożyło "[...]" Spółka z o.o. w L. Wniosła ona o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Zarzuciła:
naruszenie § 2 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 13 listopada 1992 r. w sprawie warunków prowadzenia apteki, poprzez błędną jego interpretację.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że w koncesji na prowadzenie apteki typu "A" w J. przy ul. [...] wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w dniu [...] r., sygn. akt [...], Spółka została oznaczona jako "[...]" Spółka z o.o. z siedzibą w L. ul. [...].
W ocenie skarżącego powyższe określenie jest nieprawidłowe, albowiem właściwe określenie powinno brzmieć "[...]" Spółka z o.o. z siedzibą w L. Skarżąca podniosła, że pojęcie siedziby i adresu nie jest pojęciem tożsamym.
Definicję "siedziby" zawiera przepis art. 41 kodeksu cywilnego, stanowiąc, iż siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający. Zatem w omawianym przypadku będzie to miasto - L. Natomiast jako adres powinien zostać wskazany: "[...]" Spółka z o.o., ul. [...], [...] L. Zachodzi bowiem uzasadniona obawa, że podczas każdorazowej ewentualnej zmiany adresu spółki "[...]" z o.o. będzie ona zmuszona występować z nowym wnioskiem o wydanie koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej typu A w J. przy ul. [...].
Zdaniem skarżącej przepis art. 20 § 3 ustawy o działalności gospodarczej z dnia 23 grudnia 1988 r. wyraźnie stanowi, iż "do wniosku o udzielenie koncesji stosuje się odpowiednio przepisy art. 16 ust. 1". Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 zgłoszenie do ewidencji działalności gospodarczej powinno zawierać m. in. oznaczenie podmiotu gospodarczego jego siedziby. Zatem również ustawa o działalności gospodarczej nie wprowadza obowiązku określenia siedziby poprzez dokładne jej oznaczenie.
Spółka podkreślała, że określenie siedziby organów państwowych osób prawnych poprzez wskazanie miejscowości nie jest niczym niezwykłym i niecodziennym w polskim ustawodawstwie, wręcz przeciwnie jest to utrwalona praktyka ustawodawcza, dlatego też w przedmiotowej sprawie jako siedziba spółki powinno być wpisane miasto L., a nie konkretny adres spółki, określający ulicę, numer domu i lokalu.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny podtrzymał argumentację podaną w zaskarżonym postanowieniu.
Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z załączników do pisma organu administracyjnego z dnia [...] stycznia 2005 r., Spółka pismem z dnia [...] października 2004 r. poinformowała [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] o likwidacji apteki w J. przy ul. [...] (k.45).
Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] (nr [...]) stwierdził wygaśnięcie zezwolenia (koncesji) z dnia [...] grudnia 2000 r. na prowadzenie apteki w J. przy ul. [...] (k. 46).
Wobec tego, że skarga złożona przez Spółkę "[...]" dotyczyła odmowy sprostowania omyłki w treści koncesji na prowadzenie przedmiotowej apteki wygaśnięcie tej koncesji czyni skargę bezprzedmiotową.
Dlatego z mocy art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało postanowić jak na wstępie.