Postanowienie WSA w Warszawie z 15 kwietnia 2004 r., I SA 2653/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 15 kwietnia 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) WSA Emilia Lewandowska
Ewa Nieora protokolant

Uzasadnienie

I SA 2653/03

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2003 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. B. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2003 r. zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] m2. Postanowienie to, zawierające pouczenie, że przysługuje na nie stronom skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, zostało doręczone M. B. w dniu 10 października 2003 r.

Wbrew powyższemu pouczeniu skarga w sprawie niniejszej została wniesiona za pośrednictwem Wojewody [...] i do Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazana została w dniu 20 listopada 2003 r. (data stempla pocztowego).

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie przepisy reformujące sądownictwo administracyjne. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Obowiązujący w dacie wniesienia skargi art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) stanowił, że skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z aktualnym unormowaniem w tym zakresie zawartym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się również w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, z tym, że z dniem 1 stycznia 2004 r. (data wejścia w życie powołanej

I SA 2653/03 ustawy) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy).

Zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącej w dniu 10 października 2003 r. termin do wniesienia skargi do sądu upłynął w dniu 10 listopada 2003 r. (dzień 9 listopada 2003 r., w którym upływał 30 dniowy termin był niedzielą), skarga zaś wpłynęła do sądu dopiero w dniu 20 listopada 2003 r., a więc po upływie terminu.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy należało postanowić jak w sentencji.