Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia L. C., Z. G., M. B., L. G., A. P. i A. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania na podstawie art. 160 kpa, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu podjętego postanowienia Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] stwierdził, iż decyzja Naczelnika Dzielnicy K. z dnia [...] czerwca 1976 r. nr [...] o wywłaszczeniu - części we współwłasności działki nr [...], obr. [...] o pow. 0,2433 ha, objętej [...], należącej do M. G. - w części dotyczącej działek nr nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] obr. [...], odpowiadających częściowo wywłaszczonej działce nr [...] z obr. [...], została wydana z naruszeniem prawa. Decyzję powyższą, po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Miasta K., Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...].
Na powyższą decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast Prezydent Miasta K. wniósł w dniu 18 lutego 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia 5 marca 2002 r. L. C., Z. G., M. B., L. G., A. P. i A. G. złożyli wniosek o ustalenie odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę na skutek wydania decyzji o wywłaszczeniu z naruszeniem prawa.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] Wojewoda [...] zawiesił postępowanie w sprawie wszczętej wnioskiem o odszkodowanie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi Prezydenta Miasta K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...].
Na postanowienie Wojewody [...] L. C., Z. G., M. Bauer, L. G., A. P. i A. G. złożyli zażalenie kwestionując zasadność zawieszenia postępowania. W ocenie stron, wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być podstawą zawieszenia postępowania w sprawie odszkodowania.
Postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody [...] uznając, iż wyrok jaki zapadnie w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta K., stanowi zagadnienie wstępne, bowiem przesądzi o bycie prawnym decyzji stwierdzającej wydanie decyzji o wywłaszczeniu z naruszeniem prawa.
Na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli L. C., Z. G., M. B., L. G., A. P. i A. G.. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] podnosząc, iż decyzja Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] stwierdzającą, iż decyzja wywłaszczeniu została wydana z naruszeniem prawa, jest ostateczna i podlega wykonaniu, samo zaś wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie o odszkodowanie z art. 169 kpa.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy do rozpoznania sprawy zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje:
W dniu 7 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi Prezydenta Miasta K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] oddalając tę skargę wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt I SA 381/02 i wyrok ten stał się prawomocny. W tej sytuacji Sąd uznał, że skoro ustała przyczyna zawieszenia postępowania administracyjnego, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, wobec czego podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.