Uzasadnienie
W dniu 2 grudnia 2003 r. J. B. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Nr "[...]" z dnia 28 października 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. Nr "[...]" z dnia 22 września 2003 r., nakazującą skarżącemu zwolnienie wraz z zamieszkałymi osobami kwatery stałej i przekwaterowanie do kwatery zastępczej w O. przy ul. "[...]". Odpis skargi przekazany został organowi odwoławczemu, a ten w dniu 2 marca 2004 r. przesłał akta sprawy oraz odpowiedź na skargę z wnioskiem o oddalenie skargi.
W dniu 19 kwietnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wpłynęło pismo procesowe J. B., w którym oświadczył, że cofa skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. W uzasadnieniu podał, iż doszli do porozumienia z Dyrektorem WAM, że po wpłaceniu kwoty dwudziestu dwóch tysięcy złotych zadłużenia, pozostałą kwotę długu będzie spłacał w ratach oraz, że przekwateruje się z rodziną do małego, ale dwupokojowego mieszkania.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), należało umorzyć postępowanie sądowe.