Uzasadnienie
I SA 2747/03
S. W. złozył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego w sierpniu 2003 r. w wysokości 200 zł z przeznaczeniem na częściwoe pokrycie zakupu opału.
Na rozprawę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, który obecnie jest właściwy do rozpoznania skargi, gdyż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez własciwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący S. W. nie stawił się i zawiadomienie nie zostało mu doręczone.
Z adnotacji doręczyciela na zwrotnym poświadczeniu odbioru zawiadomienia wynikało, że adresat zmarł.
Sąd z urzędu zażądał z Urzędu Stanu Cywilnego w M. odpisu skróconego aktu zgonu. Z nadesłanego dokumentu wynika, że S. W. zmarł w dniu 9 lutego 2004 r.
Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie, to jest zasiłek celowy specjalny jako świadczenie z funduszu pomocy społecznej odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą zmarłego, a zatem postępowanie zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega umorzeniu.