Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zarząd Miasta P. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] ustalił, że opłata adiacencka - z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wskutek wybudowania i oddania do eksploatacji sieci wodociągowej - dla nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] przy ul. [...] w P., będącej własnością E. K. i W. K., wynosi 937 zł.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - działając na wniosek właścicieli nieruchomości - decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji opłatowej i decyzją z dnia [...] września 2002 r. [...] utrzymało w mocy swą odmowną decyzję.
Kolegium uznało bowiem, że w sprawie nie znajduje zastosowania uchwała sądu administracyjnego z dnia 5 czerwca 2000 r. OPK 4/00 (ONSA 2000, z. 4, poz. 143), odnosząca się wyłącznie do urządzeń kanalizacyjnych, i nie może być mowy o rażącym naruszeniu prawa - w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. - jeżeli treść przepisu (art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - jedn. tekst Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) pozwala na różną interpretację.
W skardze W. K. ponownie powołał uchwałę z dnia 5 czerwca 2000 r. OPK 4/00 oraz zarzucił, że w podobnych sprawach, zarówno w postępowaniu odwoławczym, jak i nadzorczym, Kolegium orzekało korzystnie dla mieszkańców.
W odpowiedzi Kolegium podtrzymało swoje stanowisko i wyjaśniło, że wprawdzie Gmina - która wybudowała sieć wodociągową - nie wykonała przyłączy do poszczególnych nieruchomości, lecz - odmiennie niż w przypadku sieci kanalizacyjnej - nie jest to konieczne, gdyż sieć wodociągowa działa na zasadzie ciśnienia i włączenie do sieci jest możliwe w każdym miejscu, bez dodatkowych odgałęzień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 145 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłatę adiacencką można ustalić dopiero "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej".
I SA 2748/02
Skarżący zarzuca, że poprzestano na wybudowaniu wodociągu, naruszono więc powołany przepis.
Kolegium zaś utrzymuje, że - z uwagi na charakter urządzenia - już samo wybudowanie wodociągu stwarza warunki pozwalające na podłączenie nieruchomości.
Różnica stanowisk ma swe źródło w niejasnym sformułowaniu przepisu, który wymaga wykładni, gdyż nie wyjaśnia jakie warunki podłączenia należy stworzyć w odniesieniu do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej.
Natomiast, jeżeli przepis wymaga wykładni, nie zachodzi określona w art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. przyczyna nieważności dlatego, że rażące naruszenie prawa można zarzucić tylko wówczas, kiedy treść przepisu nie budzi żadnych wątpliwości.
Wobec powyższego - nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi - orzeczono jak w sentencji na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.