Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Miasta i Gminy P. nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wybudowania sieci wodociągowej.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przedstawiło następujący stan sprawy:
decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. Zarząd Miasta i Gminy P. orzekł w sprawie ustalenia opłaty adiecanckiej z tytułu wybudowania sieci wodociągowej. Po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez A. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...] utrzymało w mocy.
W dniu 22 marca 2001 r. wpłynął wniosek A. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Miasta i Gminy P. nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. w sprawie ustalenia opłaty adiecanckiej z tytułu wybudowania sieci wodociągowej. Decyzją z dnia [...].12.2001 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Miasta I Gminy P. i stwierdziło, iż nie ma przesłanek przedmiotowych dopuszczalności postępowania, ponieważ z uwagi na wniesione odwołania w obrocie prawnym pozostaje decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2000 r. i nie jest możliwe wszczęcie postępowania nadzorczego wobec decyzji Zarządu Miasta i Gminy P. nr [...] z dnia [...] marca 200 r.
A. P. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W złożonym wniosku, strona skarżąca podniosła, iż decyzja Zarządu Miasta i Gminy P. z dnia [...] marca 2000 r. o nr [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ jest sprzeczna z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 200 r. (OPK4-7/00), z której wynika, iż dla ustalenia opłaty adiecanckiej związanej ze wzrostem wartości nieruchomości nie
I SA 2816/02 wystarczy wybudowanie samej sieci głównej, muszą być również wybudowane przyłącza.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przedmiotowa przesłanka w zakresie dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Miasta i Gminy P. z uwagi na to, iż od decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności zostało wniesione odwołanie i w wyniku postępowania odwoławczego wydana została decyzja w II instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., która istnieje do chwili obecnej w obrocie prawnym.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożyła skargę A. P. i wnosiła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że została obciążona opłatą adiecancką, chociaż na jej nieruchomości nie zostały wybudowane niezbędne przyłącza umożliwiające podłączenie się do znajdującej się na ulicy sieci wodnokanalizacyjnej, co jest niezgodne z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2000 r. OPK4/00. W innych sprawach dotyczących opłat adiecenckich z tytułu oddania do użytku tej samej instalacji wodnokanalizacyjnej decyzje zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Zdaniem skarżącej zasada praworządności i zasada budowania zaufania obywateli do prawa wymaga, aby w analogicznych stanach faktycznych zapadały identyczne decyzje administracyjne, w przeciwnym razie jest to rażąco niesprawiedliwe, narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa, nie da się pogodzić z zasadą praworządności i w demokratycznym państwie prawa jest niedopuszczalne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez
I SA 2816/02 właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W myśl art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawę prawną.
Niniejsza sprawa jest postępowaniem nadzorczym, czyli o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej A. P. opłatę adiecencką.
Postępowanie takie prowadzone jest w nowej sprawie, w której organ nie orzeka, co do istoty sprawy, lecz orzeka jako organ kasacyjny i rozstrzyga, co do nieważności decyzji, a więc wystąpienia przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a.
Do postępowania tego mają zastosowanie wszelkie reguły określone w kodeksie postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżąca A. P. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] marca 2000 r. Nr [...] Zarządu Miasta i Gminy P. w piśmie z dnia 22 marca 2000r. (data wpływu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.), chociaż decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania, została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...].
Ta ostatnia decyzja była więc decyzją ostateczną w sprawie i w tej sytuacji wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, złożony po upływie wielu miesięcy od jej wydania, dotyczyć mógł już tylko tej decyzji ostatecznej, a nie decyzji organu pierwszej instancji. Strona jednak nie musiała znać tych zawiłości postępowania administracyjnego.
Znajomość zasad postępowania administracyjnego jest obowiązkiem organu administracji, który winien w każdym stadium postępowania informować stronę zarówno o przepisach prawa materialnego, jak i przepisach prawa procesowego, w szczególności w sytuacji, gdy organ stwierdza, że strona podejmuje działania wiążące się dla niej z niekorzystnymi skutkami lub nawet ryzykiem wystąpienia takich skutków.
W niniejszej sprawie organ obowiązku tego nie dopełnił.
Nadto we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy A. P. wskazała, że bez znaczenia dla niej jest, która z decyzji winna być uznana za
I SA 2816/02 nieważną, skoro obie te decyzje są błędne, lecz organ po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymał w mocy swoja pierwotną decyzję.
Naruszone zatem zostały przepisy postępowania administracyjnego, to jest art. 6, 7, 8, i 9 k.p.a., co stanowi wystarczającą podstawę do uchylenia obu decyzji, gdyż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmawiając wszczęcia postępowania nadzorczego nie ustosunkowało się do merytorycznych zarzutów skarżącej dotyczących rażącego naruszenie prawa w decyzji ustalającej opłatę adiacencką co winno uczynić przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Powoduje to również niemożność dokonania przez sąd oceny w tym zakresie.
Z tych względów sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 2 powołanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.