Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 1979 r., [...] oraz decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] grudnia 1989 r., nr [...] wydanych w przedmiocie sprzedaży lokalów mieszkalnych nr [...] i [...], znajdujących się w budynku położonym przy ul. [...] w K. Zaskarżoną decyzją Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2001 r., nr [...] uchylił ww. decyzję Wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję wnieśli skargę w dniu [...] października 2001 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego I. i T. S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Wojewoda [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, biorąc pod uwagę wskazania organu drugiej instancji, decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...] stwierdził, że decyzje Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 1979 r., [...] oraz Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] grudnia 1989 r., nr [...] wydane zostały z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W związku z wydaniem przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r. po wniesieniu skargi lecz przed jej rozpoznaniem przez Sąd wydanie wyroku stało się zbędne. Wobec powyższego postępowanie sądowe, na podstawie powołanego wyżej przepisu, należało umorzyć.