Wyrok WSA w Warszawie z 2 grudnia 2004 r., I SA 286/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak kwatery 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego nr [...] w W. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2002 r., nr [...], 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3) zasądza od Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz A. D. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska NSA Ewa Dzbeńska
Joanna Grzyb protokolant

Uzasadnienie

I SA 286/03

Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. po rozpatrzeniu odwołania A. D., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego nr [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] października 2002 r., mocą której wstrzymana została wypłata równoważnika pieniężnego za brak kwatery stałej od dnia 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2001 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w oparciu o zapis art. 88 ust. 2 oraz art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, tylko żołnierze zawodowi, którzy pobierali równoważnik pieniężny w dniu wejścia w życie ustawy zachowali prawo do jego otrzymywania do czasu zrealizowania ich uprawnień z art. 24 ust. 1 lub 2 tej ustawy. Ustawa w części obejmującej art. 88 weszła w życie z dniem 1 stycznia 1996 r. Ponieważ wniosek o przydział kwatery został zarejestrowany przez właściwy organ w dniu 13 maja 1996 r. a sam zainteresowany w swoich oświadczeniach podał, iż złożył wniosek w garnizonie W. w dniu 13 maja 1996 r., ocena jego uprawnień do równoważnika według organu, winna być oparta na przepisach ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r., której art. 88 wskazuje, że zainteresowany nie spełnia wymogu pobierania przedmiotowego równoważnika na dzień wejścia w życie tejże ustawy.

Na powyższą decyzję złożona została skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o jej uchylenie jak również uchylenie decyzji poprzedzającej.

Skarżący zarzucił, iż decyzje obu instancji są błędne, bowiem data złożenia wniosku o przydział kwatery nie ma znaczenia dla uprawnienia do otrzymania równoważnika. Skarżący stwierdził, że wniosek wypełnił i złożył w dniu 11 grudnia 1995 r., a to że go zarejestrowano 6 miesięcy później nie ma znaczenia dla sprawy, a nadto, że nie miał wpływu na datę rejestracji. Nadto skarżący podniósł, że decyzja organu drugiej instancji została podpisana przez wicedyrektora a więc przez organ nieuprawniony w świetle art. 10 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej odrzucenie. Jednocześnie wyjaśnił, iż stosownie do decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2002 r. do podpisywania decyzji administracyjnych na dzień [...] stycznia 2003 r. tj. na dzień wydania decyzji przez organ drugiej instancji uprawniony był wicedyrektor ppłk mgr J. B..

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu służbowo do Garnizonu w W. jesienią 1995 r. przysługiwał równoważnik pieniężny w razie niemożności przydzielenia kwatery stałej w miejscowości w której stale pełnił służbę. Uprawnienie to nabył z mocy art. 27 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 5, poz. 19). Wniosek o przydzielenie osobnej kwatery stałej skarżący złożył 11 grudnia 1995 r. a od stycznia 1996 r. wypłacono mu równoważnik pieniężny. Z dniem 1 stycznia 1996 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 86, poz. 433), których art. 88 ust 2 stanowił, że żołnierze zawodowi, którzy w dniu wejścia ustawy w życie pobierają równoważnik pieniężny z art. 27 ustawy z dnia 20 maja 1976 r., zachowują prawo do jego otrzymania do czasu zrealizowania uprawnień wynikających z art. 24 ust. 1 lub 2.

Żołnierzowi w myśl ustawy przysługuje prawo do kwatery, a jego zrealizowanie następuje poprzez przydział kwatery bądź poprzez wypłatę ekwiwalentu za rezygnację z kwatery.

Skarżący miał wypłacony równoważnik pieniężny od stycznia 1996 r., co wskazuje, iż organ nie kwestionował w tamtym czasie jego uprawnień w tym zakresie. Dopiero po prawie 6 latach Wojskowa Agencja Mieszkaniowa poinformowała zainteresowanego o wstrzymaniu wypłaty, bez wyjaśnienia dlaczego wstrzymany zostaje równoważnik za brak kwatery, skoro uprawnienie żołnierza do kwatery nie zostało zrealizowane (art. 10 i 27 ustawy z 1976 r. i 24 ust. 1 ustawy z 22 czerwca 1995 r.). Organ nie wskazał również dlaczego wypłacono skarżącemu równoważnik pieniężny od stycznia 1996 r., skoro decyzja wstrzymującą wypłatę równoważnika opiera na zapisie art. 88 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP z 1995 r., która weszła w życie 1 stycznia 1996 r.

Nie sposób pominąć też kwestii, że przedmiotowa decyzja nie obejmuje czasu aktualnego, lecz dotyczy okresu wstecznego, co niezgodne jest z zasadą, iż decyzja kształtuje stan rzeczy od daty jej wydania. Analiza akt administracyjnych pozwala stwierdzić, że nie zostało przeprowadzone postępowanie niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, ani też nie został w sposób wyczerpujący zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy. Organ nie odniósł się do argumentacji adresata decyzji i nie wyjaśnił również kwestii dlaczego wniosek o przydział kwatery zaopiniowany w dniu 11 grudnia 1995 r., został zarejestrowany dopiero w dniu 13 maja 1996 r., co dla organu jest decydujące w przedmiocie zakwalifikowania skarżącego do grupy osób nieuprawnionych do pobierania równoważnika pieniężnego, a na co nie miał żądnego wpływu żołnierz składający wniosek w grudniu 1995 r., czyli przed wejściem w życie art. 88 ustawy, na którym oparta została negatywna dla niego decyzja.

Mając na uwadze powyższe uchybienia formalne stanowiące o naruszeniu przepisów art. 7, 77 i 80 kpa przez organy administracji w toku postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje obu instancji.