Postanowienie WSA w Warszawie z 14 kwietnia 2004 r., I SA 2887/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi S. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA - Irena Kamińska (spr.) Sędziowie NSA - Cezary Pryca - Anna Lech
- Anna Jurak protokolant

Sentencja

1. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Uzasadnienie

W dniu 24 grudnia 2003r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga S. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. nr [...] z dnia [...] listopada 2003r., utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., z dnia [...] października 2003r. nr [...] o przyznaniu zasiłku celowego, w wysokości nie satysfakcjonującej dla skarżącego.

Sprawa została przekazana z dniem 01 stycznia 2004r. – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż zgodnie z art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Pismem z dnia 31 marca 2004r. skarżący cofnął skargę wobec przyznania mu, przez odpowiednie ograny, zasiłku stałego i podjęcia postępowania w sprawie odebrania prawa do renty.

Sąd zważył co następuje

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – u.p.s.a.(Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę.

Cofnięcie skargi wiąże sąd, z wyjątkiem sytuacji gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takim przypadku sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.

W świetle złożonych dokumentów, brak jest podstaw do uznania, że czynność procesowa skarżących zmierzała do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

W tej sytuacji Sąd – na podstawie art. 161§1 pkt. 1 u. p.s.a. – umorzył postępowanie w niniejszej sprawie.