Postanowienie WSA w Warszawie z 16 stycznia 2004 r., I SA 2913/03

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 16 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Z. P. p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska

Uzasadnienie

I SA 2913/03

Zgodnie z przepisami art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej ustawy sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na postawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270.

Zgodnie z art. 3 § 1 pkt. 1 - 4 w zw. z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sad administracyjny jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie; a także rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; oraz nie wymienione wcześniej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tylko i wyłącznie w tych przypadkach Sąd jest właściwy do rozpoznania skarg na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, podejmowane w sprawach indywidualnych.

Z dołączonych do skargi dokumentów wynika, że skargo dotyczy zwrotu kaucji mieszkaniowej, a zatem sprawy o charakterze cywilnoprawnym. W tym zakresie właściwość sądów administracyjnych jest wyłączona i z tego względu skargi jest niedopuszczalna, co obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.