Uzasadnienie
Sygn. I SA 2939/02
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2002r. znak [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...] w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego stwierdzenia nabycia na rzecz Skarbu Państwa własności nieruchomości położonej w Z., gm. K., powiat c. oznaczonej w ewidencji gruntów obręb Z. jako działka nr [...] o pow. 0,6385 ha, k.m. 3 o uregulowanej KW nr [...] prowadzonej przez Wydział Ksiąg Wieczystych przy Sądzie Rejonowym w C., I wzywające Starostę Powiatu C. o wystąpienie w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia do sądu powszechnego z żądaniem usunięcia niezgodności między stanem prawnym opisanej wyżej nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej KW nr [...] a rzeczywistym stanem prawnym.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 r. zawiesił z urzędu postępowanie prowadzone na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, póz. 872, z pózn. zm.), dotyczące stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności ww. nieruchomości przez Skarb Państwa, jako zajętej pod drogę publiczną. Postanowienie wojewody wydane zostało na podstanie art. 97§ l pkt. 4 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Przepis art. 100 § l Kpa nakłada na organ administracji publicznej, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 97 § l pkt 4, obowiązek wystąpienia do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwanie strony do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu. Ze zgromadzonych akt wynika, że przedmiotowa nieruchomość zgodnie z aktem notarialnym z dnia [...] czerwca 1973 r., Rep. [...], sporządzonym w Państwowym Biurze Notarialnym w M. przed notariuszem E. G., stanowi własność Skarbu Państwa, zaś zgodnie z aktem notarialnym z dnia [...] lipca 1996 r., Rep. [...], sporządzonym w Kancelarii
I SA 2939/02
Notarialnej w C. przed notariuszem I. C., współwłaścicielami ww. nieruchomości są A. i K. L., którzy ponadto ujawnieni są w księdze wieczystej.
Istnieje zatem konieczność ustalenia czyją własnością jest nieruchomość, będąca przedmiotem postępowania w trybie art. 73 ww. ustawy, przy czym należy stwierdzić, iż przesądzenie o prawie własności przedmiotowej działki zajętej pod drogę należy do sądu cywilnego, a nie do organu orzekającego w trybie art. 73 ww. ustawy. Organem reprezentującym Skarb Państwa w gospodarce nieruchomościami jest starosta (art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami {t.j.: Dz. U. z 2000 r., Nr 46, póz. 543, z późn. zm.},co oznacza, to tylko ten organ władny jest podjąć stosowne działania w celu wyjaśnienia stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości.
Na powyższe postanowienie wniósł skargę K. L. domagając się wyjaśnienia sprawy, bowiem jest on jedynym właścicielem działki.
Do skargi dołączył fotokopię prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] lutego 2003r. sygn. [...] oddalającego powództwo Starosty C. działającego w imieniu Skarbu Państwa przeciwko A. i K. małżonkom L. o uzgodnienie treści księgi wieczystej.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentu wskazane w uzasadnieniu decyzji.
Na rozprawie skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1271 ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej wyżej ustawy sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, póz. 1270).
I SA 2939/02
Stosownie do treści art. 161 §1 pkt.1 tej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący na rozprawie cofnął skargę
Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu.