Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, decyzją z dnia [...] września 2001 r. nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łomżyńskiego z dnia [...] stycznia 1984 r. i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] grudnia 1983 r.
Z ustaleń organu nadzoru wynika, że decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 1983 r., wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64), uchylono w całości decyzję z dnia [...] października 1983 r. nr [...] i orzeczono o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości niezabudowanej, położonej w L. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...], [...], [...], stanowiące własność B. W.. Jednocześnie decyzją z dnia [...] grudnia 1983 r. ustalono odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość.
Decyzją Wojewody Łomżyńskiego z dnia [...] stycznia 1984 r. utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 1983 r.
Wnioskiem z dnia 4 grudnia 2000 r. B. W. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 1983 r. i decyzji Wojewody Łomżyńskiego z dnia [...] stycznia 1984 r. Zdaniem strony skarżącej wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości dokonano pomimo braku decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji lub decyzji o warunkach zabudowy oraz załącznika graficznego w stosunku do działek objętych wywłaszczeniem.
Organ administracji publicznej prowadzący postępowanie wywłaszczeniowe zgodnie z treścią art. 3, ust. 1-2 ustawy wywłaszczeniowej za podstawę wywłaszczenia uznał niezbędność działek nr [...], [...] na cel użyteczności publicznej - rozbudowę ulicy. Natomiast działka nr [...] wywłaszczona została z przeznaczeniem na strefę ochronną budynków mieszkalnych Ministerstwa Obrony Narodowej. Zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta
L., zatwierdzonym uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 25 października 1976 r. nr [...], działka ta znajdowała się w granicach terenu pod obiekty specjalne, będące w gestii Ministerstwa Obrony Narodowej, stanowiąc strefę ochronną zamkniętego terenu wojskowego od obszaru zajętego przez mieszkalne budynki wojskowe.
Z akt sprawy wynika, że wywłaszczenie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 1982 r. nr [...] o zatwierdzeniu planu realizacyjnego pod budownictwo MON, budownictwo komunalne i linii SN przy ul. [...] w L..
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika także, że zgodnie z treścią art. 4, art. 21 ust. 1-3 powołanej ustawy organ wywłaszczeniowy dokonał oceny wniosku wywłaszczeniowego w zakresie zasadności wywłaszczenia. Powyższe wynika z faktu, iż organ pierwszej instancji - Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...] grudnia 1983 r. uchylił swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 1983 r. z uwagi na konieczność objęcia wywłaszczeniem działek nr [...] i [...]. Nadto w decyzji z dnia [...] września 1983 r. nr [...] Wojewoda Łomżyński dokonał weryfikacji celu wywłaszczenia działki nr [...] wskazując, że przeznaczona jest ona pod strefę ochronną budynków mieszkalnych.
Również zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. ubiegający się o wywłaszczenie - Wojewódzka Dyrekcja Inwestycji wystąpiła do B. W. z propozycją dobrowolnego odstąpienia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.
Z zebranego materiału dowodowego wynika także, że strony zostały prawidłowo powiadomione o rozprawie wywłaszczeniowo-odszkodowawczej przeprowadzonej w dniu 29 lipca 1983 r., a nadto, że organ orzekający w sprawie zgodnie z treścią art. 16 powołanej ustawy złożył do Państwowego Biura
Notarialnego w L. wniosek o wpis do księgi wieczystej KW nr [...] zawiadomienia o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości. \y
Jednocześnie należy zauważyć, że skoro ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nastąpiło w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę rolnego do spraw wywłaszczeń, to również w tym zakresie nie można uznać, aby postępowanie organu wywłaszczeniowego rażąco naruszało prawo.
Organ orzekając w trybie art. 156 § 1 kpa zobowiązany jest wykazać, że badana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, wskazując przepis rażąco naruszony i ocenę, dlaczego to naruszenie ma taki charakter. W przedmiotowej sprawie nie można uznać, aby organy orzekające o wywłaszczeniu nieruchomości dopuściły się rażącego naruszenia prawa, a więc takiego naruszenia prawa, które pozostawałoby w oczywistej sprzeczności z przepisami. W trakcie postępowania nadzorczego nie stwierdzono również, aby badana decyzja naruszała pozostałe przesłanki z art. 156 § 1 kpa. W związku z powyższym organ uznał, że nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łomżyńskiego z dnia [...] stycznia 1984 r., jak i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 1983 r.
W skardze na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2001 r. B. W. zarzucił, że akta wywłaszczeniowe nie zawierają decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji lub decyzji o warunkach zabudowy oraz załącznika graficznego w stosunku do działek objętych wywłaszczeniem.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga jest bezzasadna.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, o co występował B. W., następuje w sytuacji, gdy w stosunku do kontrolowanej decyzji zachodzi jedna z przesłanek nieważności określonych w art. 156 § 1 kpa. W rozpoznawanej sprawie organ nadzoru rozważył czy nie występują przesłanki nieważności i uznał, że w odniesieniu do decyzji Wojewody Łomżyńskiego z [...] stycznia 1984 r. jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] grudnia 1983 r. brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności tych decyzji.
W szczególności organ nadzoru nie stwierdził by kontrolowane decyzje rażąco naruszały prawo. Decyzje te zostały wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr. 10, poz. 64).Nie znajduje potwierdzenia zarzut skargi podnoszący brak decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji lub decyzji o warunkach zabudowy oraz załącznika graficznego dotyczących działek objętych wywłaszczeniem. Materiał dokumentacyjny zawiera wszystkie dokumenty jakie zobowiązany był załączyć do wniosku ubiegający się o wywłaszczenie, a określone przepisami powołanej ustawy z 12 marca 1958 r. W aktach wywłaszczeniowych bowiem znajduje się decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 1982 r. nr [...] zatwierdzająca plan realizacyjny pod budownictwo MON, budownictwo komunalne i linii SN przy ul. [...] w L. oraz załącznik graficzny do tej decyzji.
Zarzut braku tych dokumentów zgłaszał skarżący zarówno we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej jak i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją nadzorczą Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Organ nadzoru do zarzutu tego odniósł się w obu decyzjach. Skargę więc należało uznać za nieuzasadnioną i z tego względu Sąd na zasadzie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.