Uzasadnienie
Komendant Główny Policji, decyzją nr [...], z dnia [...] października 2002 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 97 ust. 5 i art. 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. – o Policji (Dz. U z 2000 r., Nr 7, poz. 58), § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r., w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludniania lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469), po rozpatrzeniu odwołania T. W. od decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. stwierdzającej nieważność decyzji [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Komendanta Miejskiego Policji w B. w sprawie przyznania pomocy finansowej w kwocie 10.131,00 zł. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, że Komendant Miejski Policji w B. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. przyznał T. W. pomoc finansową w kwocie 10.131.00 zł., na budowę domu.
Pismem z dnia 29 kwietnia 2002 r. Komendant Miejski Policji wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z wnioskiem o stwierdzenie decyzji własnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r.
Komendant Wojewódzki w B. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. na podstawie art. 123, art. 159§ 1 w związku z art. 157 kpa oraz art. 97 ust. 5 ustawy – o Policji – wstrzymał wykonanie decyzji nr [...] Komendanta Miejskiego Policji.
T. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Komendant Główny Policji na podstawie art. 123 § 2, art. 126 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, oraz art. 159 § 2 kpa oraz art. 97 ust. 5 ustawy – o Policji, § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji – utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2 oraz 158 ust. 1 kpa stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Komendanta Miejskiego Policji w B. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, złożone przez T. W. przy wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej dokumenty jednoznacznie wykazują że nieruchomość w B., na której realizowana jest budowa domu jednorodzinnego jest nieruchomością wspólną, w której policjant posiada prawo własności w części ułamkowej do nieoznaczonej, niewyodrębnionej, niepodzielnej części nieruchomości. A tym samym nie posiada wyłącznego prawa do korzystania z całej nieruchomości.
Stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu mieszkalnego w sytuacji, gdy nie jest on właścicielem lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, a jedynie współwłaścicielem w częściach ułamkowych.
T. Wa. nie spełnia przesłanek do otrzymania pomocy finansowej na budowę domu mieszkalnego, będąc współwłaścicielem nieruchomości w części ułamkowej.
Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy – policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa przyznana na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Jednoznacznie zatem wynika z przytoczonego przepisu, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu nie jest przeznaczona dla policjanta, w sytuacji, gdy nie jest on właścicielem domu jednorodzinnego a jedynie współwłaścicielem w części ułamkowej. Istota współwłasności w częściach ułamkowych polega na tym, że własność rzeczy przysługuje wszystkim współwłaścicielom niepodzielnie. Oznacza to, że żaden z nich nie ma wydzielonej fizycznie części na swoją własność.
W związku z tym należy uznać, że przy tego rodzaju współwłasności pomoc finansowa określona w art. 94 ust. 1 ustawy – o Policji nie może być przyznana, gdyż świadczenie to może być udzielone jedynie na lokal lub dom, którego funkcjonariusz będzie samodzielnym właścicielem, w tej sytuacji przyznanie pomocy byłoby świadczeniem skierowanym również do osób nieuprawnionych.
W związku z powyższym należy uznać, iż decyzja Komendanta Głównego Policji utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. stwierdzająca nieważność decyzji Komendanta Miejskiego Policji w B. w sprawie przyznania pomocy finansowej T. W.-nie narusza prawa.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.