Postanowienie WSA w Olsztynie z 19 lutego 2004 r., I SA 3152/02

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

w dniu 19 lutego 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie nieruchomości gruntowej położonej w "[...]" przy ulicy"[...]" postanawia" 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz (Sprawozdawca) Sędziowie WSA Zbigniew Ślusarczyk Asesor WSA Katarzyna Matczak
Grażyna Wojtyszek protokolant

Uzasadnienie

2 I SA 3152/02

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z "[...]" r. "[...]" utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. z 8 października 2002 r. Nr "[...]" umarzającą postępowanie z wniosku T. K. w sprawie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w E. przy ul. "[...]" o pow. 0,0650 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka Nr 367 uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr "[...]".

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o której wyżej mowa skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł T. K. wnosząc ojej uchylenie jako niezgodnej z prawem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego ze skargi T. K. na decyzję Kolegium z 4 listopada 2002 r. Wniosek swój w tym przedmiocie uzasadniło Kolegium tym, że decyzją z 24 lutego 2003 r. opartą na art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym uchyliło swoją decyzję z 4 listopada 2002 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. z 8 października 2002 r. przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I-ej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: W związku z postanowieniami art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r., przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) właściwym obecnie do rozpoznania sprawy ze skargi T. K. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.

Stosownie do postanowień art. 38 ust. l ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, póz. 368 z póz. zm.) obowiązującej w dacie wniesienia skargi przez T. K., Sąd Administracyjny przesyłał odpis skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono i zobowiązywał go do udzielenia w terminie 30 dni od otrzymania powyższego odpisu skargi odpowiedzi na nią i nadesłanie w tym terminie również akt sprawy.

Organ administracji publicznej, którego działalność lub bezczynność była przedmiotem skargi mógł zgodnie z ustępem 2 w/w art. 38 uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy, to znaczy gdy przedmiotem zaskarżenia jest - jak w tej sprawie - akt administracyjny - decyzja - zmienić lub uchylić go we własnym zakresie nie przesyłając akt sprawy do Sądu. W niniejszej sprawie przypadek taki miał właśnie miejsce.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po otrzymaniu z Sądu odpisu skargi (28 stycznia 2003 r.) T. K. na decyzję tegoż Kolegium z 4 listopada 2002 r. działając na podstawie art. 38 ust. 2 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wydało w dniu 24 lutego 2003 r. decyzję Rep. "[...]", która uwzględniając wniesioną skargę w całości uchyliło własną decyzję z 4 listopada 2002 r., o której wyżej mowa będącą przedmiotem skargi w tej sprawie oraz decyzję Prezydenta Miasta E. z 8 października 2002 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I-ej instancji. Oznacza to, że w chwili rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, tj. w dniu 19 lutego 2004 r. na której miała być rozpoznana skarga T. K. na wzmiankowaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 4 listopada 2002 r. w obrocie prawnym już tej decyzji nie było i tym samym nie mogło być przedmiotem oceny Sądu pod kątem jej zgodności z prawem.

W takiej sytuacji skoro odpadł przedmiot skargi rozpoznanie sprawy stało się bezprzedmiotowe, a co za tym idzie wydanie wyroku zbędne.

Z tych względów na podstawie art. 161 § l pkt 3 i art. 201 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) orzeczono jak w sentencji.