Uzasadnienie
I SA 324/02
Główny Inspektor Farmaceutyczny, decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w R. z dnia [...].02.2001 r. nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie zmiany koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w K. przy ul. [...] w zakresie zmiany typu apteki z [...] na [...].
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że stroną, która otrzymała koncesję na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w K. przy ul. [...] jest mgr K. S. W związku z tym tylko on jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o zmianę koncesji. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny poinformował wnioskodawcę w jaki sposób należy złożyć wniosek o zmianę koncesji i kto jest uprawniony do do wystąpienia z takim wnioskiem. Pismo z dnia 5.02.2001 r. podpisał Dyrektor Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej. Zgoda strony stanowi podstawową przesłankę zmiany decyzji, a w przedmiotowej sprawie wniosek o zmianę koncesji podpisał podmiot nie będąc stroną, która ją otrzymała. Dlatego zastosowanie art. 105 § 1 kpa organ uznał za niezbędne.
W skardze na powyższą decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego K. S. wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego zarzucając:
- naruszenie przepisów postępowania tj. art. 28, 29, 30, i art. 105 kpa poprzez nieuzasadnione umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości, podczas gdy istniały podstawy do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, co miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- naruszenie art. 75 i 86 kpa polegające na niewyjaśnieniu okoliczności czy wniosek o zmianę koncesji złożył podmiot uprawniony,
- naruszenie art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym polegające na niewykonaniu czynności określonych uzasadnieniem wyroku.
W odpowiedzi na skargę główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo w sposób uzasadniający ich uchylenie.
Na wstępie jednak należy podnieść, że z dniem 1 stycznia 2004 r. utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym o czym stanowi art. 3 w zw. z art. 106 ustawy z dnia 30.082002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Natomiast zgodnie z art. 97 § 1 powołanej ustawy z 30.08.2002 r. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W sprawie zmiany koncesji na prowadzenie apteki w K. orzekał już Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Wyrokiem z dnia 4.10.2002 r. sygn. Akt I SA 208/2000 Sąd uchylił decyzje organów obu instancji. W uzasadnieniu wyroku sąd wyraził pogląd, że na organach administracji ciążą obowiązki wynikające z art.7, 8 i 9 kpa, do których należy między innymi informowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Ponieważ ta sama osoba fizyczna K. S. prowadzi działalność gospodarczą w różnych formach to organy winny poinformować wnioskującego o zmianę koncesji w jakim charakterze może złożyć taki wniosek, aby mógł być rozpatrzony co do istoty skoro faktycznie K. S. był uprawniony w świetle przepisów prawa materialnego, do złożenia wniosku o zmianę koncesji na prowadzenie apteki. Sąd uznał również, że wniosek o zmianę koncesji K. S. zgłosił nie jako uprawniona z koncesji na prowadzenie tej apteki osoba fizyczna, lecz jako dyrektor, Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej,,C.’’ w D., który to zakład nie jest uprawniony do prowadzenia apteki. Z tych względów organy obu instancji miały prawo przyjąć, że z wnioskiem wystąpił podmiot nieuprawniony.
W wykonaniu zaleceń Sądu, zawartych w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku, Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w R., pismem z dnia 25.01.2001 r. nr [...], poinformował K. S. w jakim charakterze może złożyć wniosek o zmianę koncesji na prowadzenie apteki. Tym samym niezasadny jest zarzut skarżącego, że organy nie wykonały czynności, do jakich zostały zobowiązane w uzasadnieniu wyroku.
Natomiast skarga jest uzasadniona w zakresie pozostałych zarzutów w niej zawartych.
W odpowiedzi na pismo Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 25.01.2001 r., wzywającego także K. S. do wniesienia prawidłowego wniosku o zmianę koncesji na prowadzenie apteki w Korczynie, wnioskujący o zmianę koncesji wystosował pismo z dnia 5 lutego 2001 r. Wprawdzie zostało ono opatrzone pieczątką Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w D. i widnieje pod nim napis,, Dyrektor NZOZ C. K. S.’’ to znajduje się również nieczytelny podpis na napisie,, mgr farm. K. S.’’ Również analiza treści tego pisma wskazuje, iż pochodzi ono od K. S. jako osoby fizycznej – adresata koncesji na prowadzenie apteki. Świadczą o tym fragmenty tego pisma, w których jego autor stwierdza:,, (...) Wyłącznie ja, osobiście jestem podmiotem wszelkich praw i obowiązków a działalność prowadzę we własnym imieniu i na własny rachunek, spełniam i realizuję wszystkie obowiązki wynikające z koncesji. (...) Koncesją na prowadzenie apteki posługuję się jako osoba fizyczna""
Wprawdzie sam skarżący spowodował zamieszanie wprowadzając do wniosku zbędne elementy jak opatrzenie go pieczątką Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej oraz napisem,, Dyrektor NZOZ C. K. S." to jednak cytowane fragmenty wniosku w zestawieniu z podpisem na piśmie:,,mgr farm. K. S." pozwalają na uznanie, że zawarte oświadczenie woli co do wnioskującego o zmianę koncesji na prowadzenie apteki pochodzi od K. S., który jest adresatem koncesji. Organy obu instancji zbyt duża wagę przywiązują do formy wniosku a nie jego treści.
Organy nie powinny sugerować się tym, że pismo z wnioskiem o zmianę koncesji opatrzone jest pieczątką innego podmiotu, ale winny skupić się na treści oświadczenia zawartego we wniosku. Ponieważ, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy w postępowaniu administracyjnym, wniosek o zmianę koncesji jednak złożył uprawniony podmiot tj. mgr farmacji K. S. organy nie miały podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, a powinny wniosek o zmianę koncesji na prowadzenie apteki rozpoznać merytorycznie. Zaskarżone decyzje zapadły więc z naruszeniem art. 7, 28, 75, 77 i 105 § 1 kpa a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ n wynik sprawy. Dlatego też zaskarżone decyzje należało uchylić, a ponowne rozpatrzenie wniosku o zmianę koncesji na prowadzenie apteki, jako pochodzącego od osoby uprawnionej, organ rozpozna uwzględniając aktualny na dzień wydania decyzji stan prawny w tym zakresie.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. W pkt 2 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy zaś o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).