Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 18 czerwca 1985 r., I SA 42/85

Teza

1. Obowiązujące przepisy nie określają normatywu powierzchni działek zagrodowych na terenie miast.
2. Podział nieruchomości, przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo zagrodowe, możliwy jest tylko wówczas, gdy w wyniku tego podziału powstaną działki, które zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ - mogą być zabudowane budynkami mieszkalnymi i gospodarczymi niezbędnymi do prowadzenia gospodarstwa rolnego, ogrodniczego lub hodowlanego.
3. Brak możliwości wykorzystania nowo powstałych działek na cele budownictwa zagrodowego uzasadnia odmowę właściwego organu administracji państwowej na podział nieruchomości.