Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 13 sierpnia 1998 r., I SA 485/98

Teza

W ramach uprawnień do określenia zasad zbywania nieruchomości będących przedmiotem własności gminy /art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ mieści się także prawo do określenia nieruchomości, które nie będą przedmiotem sprzedaży. Mieści się to w przysługującym gminie prawie do określenia sposobu korzystania z własności. Prawo to nie pozostaje w kolizji z prawem pierwszeństwa w nabyciu lokalu przysługującym, na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/, najemcy lokalu mieszkalnego przydzielonego decyzją administracyjną wydaną przed dniem 12 listopada 1994 r. Wspomniane prawo pierwszeństwa może być realizowane, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, tylko w przypadkach zbywania nieruchomości.

Sentencja

1. oddala skargę w przedmiocie określenia zasad gospodarki nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy (...).

Uzasadnienie

Rada Miejska podjęła uchwałę z dnia 28 stycznia 1998 r. w sprawie określenia zasad gospodarki nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy. Jako podstawę prawną powołano art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./. Stosownie do par. 1 ust. 1 uchwały, zasady gospodarki nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy określa załącznik, w którym w rozdziale II ust. 4 pkt 4 podano, że wyłącza się ze sprzedaży lokale mieszkalne "położone na parterach budynków przy ul. S., W., M. i P.".

Powyższą uchwałę po spełnieniu warunku wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego - zaskarżyła Teresa K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie dotyczącym wyłączenia ze sprzedaży lokalu przez nią zajmowanego, położonego na parterze budynku nr 43 przy ul. S. W skardze podała, że lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje "jest przedmiotem zainteresowania osób będących u władzy", w czym upatruje, że jej starania o jego nabycie załatwiane są odmownie.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podkreślając, że o wyłączeniu ze sprzedaży określonych lokali zadecydowały interesy miasta będącego właścicielem nieruchomości i skarżąca, będąca od 1979 r. najemcą lokalu nr 2 w domu nr 43 przy ul. S., nie może wymuszać na właścicielu określonego zachowania się, pożądanego przez skarżącą. Takie zaś wyłączenie ze sprzedaży określonych lokali nie pozostaje w sprzeczności z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Powołany jako podstawa prawna, w oparciu o którą działała Rada Miejska wydając zaskarżoną uchwałę, przepis art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy o samorządzie terytorialnym stanowi, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących m.in. określania zasad nabycia, zbycia i obciążenia nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawiania lub najmu na okres dłuższy niż trzy lata.

Przez nieruchomość gruntową rozumie się grunt wraz z częściami składowymi, w tym budynkami i lokalami nie stanowiącymi odrębnego przedmiotu własności. W ramach uprawnień do określenia zasad zbywania nieruchomości będących przedmiotem własności gminy mieści się także prawo do określenia nieruchomości, które nie będą przedmiotem sprzedaży. Mieści się to bowiem w przysługującym gminie prawie do określenia sposobu korzystania z własności. Prawo to nie pozostaje w kolizji z prawem pierwszeństwa w nabyciu lokalu przysługującym, na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/, najemcy lokalu mieszkalnego przydzielonego decyzją administracyjną wydaną przed dniem 12 listopada 1994 r. Wspomniane prawo pierwszeństwa może bowiem być realizowane, jak wynika z powołanego przepisu, tylko w przypadkach zbywania nieruchomości. Żaden natomiast przepis prawa nie daje najemcy lokalu prawa żądania zbycia na jego rzecz zajmowanego lokalu, jeżeli właściciel budynku /lokalu/ nie zamierza jego zbyć.

W tej sytuacji kwestionowana uchwała Rady Miejskiej z dnia 28 stycznia 1998 r., w zakresie określenia lokali wyłączonych ze sprzedaży, nie pozostaje w sprzeczności z prawem i nie narusza interesu prawnego lub uprawnienia skarżącej.

Z tych względów Sąd, opierając się o art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, orzekł o oddaleniu skargi.