Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 września 1984 r., I SA 604/84

Sentencja

skargę oddala

Uzasadnienie

Zakres przedmiotowy przepisu art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ obejmuje takie ulepszenia zajmowanego lokalu w urządzenia techniczne, których założenie nie należy do obowiązków najemcy, a w razie ich założenia nie obciąża go koszt ich nabycia i podłączenia.

Tak ukształtowany zakres omawianego przepisu ustawowego nie uległ zmianie z dniem 1 października 1983 r. to jest z dniem wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 1983 r. w sprawie czynszów najmu za lokale mieszkalne i użytkowe /Dz.U. nr. 38 poz. 174/.

Wprawdzie rozporządzenie to zalicza do "czynników" podwyższających stawkę bazową wyposażenia mieszkania w urządzenia kąpielowe, to jednakże wymieniając te czynniki nie stanowi, że są to urządzenia techniczne. Na tle zaś przedstawionego stanu prawnego brak jest przesłanek do utożsamiania wymienionych w tabeli Nr 1 stanowiącej załącznik do wyżej wymienionego rozporządzenia urządzeń kąpielowych jako "czynników podwyższających stawkę bazową" z "urządzeniami technicznymi", o których mowa w art. 17 ust. 1 prawa lokalowego.

Przepis par. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 marca 1975 r. w sprawie pobierania od najemców lokali mieszkalnych kaucji zabezpieczającej utrzymanie lokalu w należytym stanie /Dz.U. nr 8 poz. 43/ potwierdza, że w sytuacji w nim określonej, najemcy nie przysługują uprawnienia wynikające nie tylko z art. 17 ust. 1 ale także wynikające z art. 17 ust. 2 prawa lokalowego, a więc poniesienie tych kosztów nie jest ulepszeniem lokalu, w rozumieniu tych przepisów ustawowych.