Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 3 sierpnia 2000 r., I SA 605/00

Rozpoznanie

na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi Stanisława G. 1/ na odmowę sprzedaży lokalu mieszkalnego 2/ na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia 27 stycznia 1995 r. (...) w przedmiocie zasad gospodarowania zasobem mieszkaniowym - postanawia odrzucić skargi.

Teza

Sprzedaż lokali mieszkalnych należy do sfery stosunków cywilnoprawnych i działania organów gminy, co do zasadności odmowy lub nie sprzedaży lokalu nie podlegają ocenie sądu administracyjnego.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Stanisław G. w skardze złożonej do sądu administracyjnego wyrażał niezadowolenie z działań Zarządu Miasta P. dotyczących sprzedaży lokalu mieszkalnego, którego najemcą była jego zmarła matka - Zofia G., a która wystąpiła o sprzedaż lokalu, a także domagał się oceny uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia 27.01.1995 r. (...) w sprawie ustalenia zasad gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy oraz kryteriów wyboru osób, z którymi umowy najmu powinny być zawierane w pierwszej kolejności, przy czym zarzutów, co do treści uchwały, nie podnosił.

Odpowiedzi na skargę udzielił Burmistrz P., w której poinformował, iż Zarząd Miasta udzielał wielokrotnie wyczerpujących odpowiedzi w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na uchwały organów gminy może być wniesiona do sądu administracyjnego, jednakże warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie, bezskuteczne wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Taki wymóg stawia art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./. Z akt sprawy zawierających obszerną korespondencję, tak skarżącego działającego w imieniu matki, jak i jej samej, kierowaną do różnych szczebli administracji państwowej nie wynika, aby kiedykolwiek wezwał on Radę Miejską w P. do usunięcia naruszenia prawa, jakiego miałaby się dopuścić w wydanej przez siebie uchwale z dnia 27.01.1995 r. Sąd zatem nie mógł odnieść się do tej uchwały, jak tego chciał skarżący, gdyż nie została wyczerpana przesłanka warunkująca wniesienie skargi, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie.

W niniejszej sprawie zauważyć należy i to, że korespondencja skarżącego z organami dotyczyła przede wszystkim kwestii wykupu zajmowanego przez jego matkę Zofię G. lokalu. W skardze ten aspekt sprawy jest podnoszony. Jednakże i do tej kwestii sąd nie mógł się odnieść, albowiem jego kontrolą objęte są sprawy z zakresu administracji publicznej, o czym przesądza art. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Sprzedaż lokali mieszkalnych należy do sfery stosunków cywilnoprawnych i działania organów gminy, co do zasadności odmowy lub nie sprzedaży lokalu nie podlegają ocenie sądu administracyjnego.

Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna i wobec tego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA.