Uzasadnienie
I SA 606/03
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. C. wniósł o zmianę lub uchylenie postanowienia Ministra Obrony Narodowej z dnia [....] listopada 2002 r. nr [....] utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody [....] z dnia [....] września 2002 r. nr [....] o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci wezwania do opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [....] przy ulicy [....] w W.– jako kwatery stałej i przekwaterowaniu do spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego położonego w W. przy ulicy [....] w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia, pod rygorem zastosowania przymusu bezpośredniego.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu.
W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. niniejsza skarga stała się – na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie ostateczną decyzją Szefa Służby Zakwaterowania i Budownictwa Garnizonu W. z dnia [....] września 1995 r. nr [....] J. C. zobowiązany został do zwolnienia lokalu mieszkalnego – kwatery stałej nr [....] położonej w W. przy ulicy [....] i przeniesienia się do spółdzielczego lokalu własnościowego nr [....] położonego w W. przy ulicy [....]. Następnie upomnieniem z dnia 29 października 2001 r. skarżący został wezwany do dobrowolnego wykonania decyzji w terminie 7 dni pod rygorem wszczęcia egzekucji.
W związku z niewykonaniem przez zobowiązanego obowiązku przekwaterowania się, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Terenowy Nr [....] w W. złożyła – w oparciu o przepisy art.20 § 3 i art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w
I SA 606/03 administracji - do Wojewody [....] wniosek egzekucyjny załączając tytuł wykonawczy i wnosząc o przeprowadzenie egzekucji.
Na skutek powyższego wniosku Wojewoda [....] wszczął postępowanie egzekucyjne i w dniu [....] września 2002 r. wydał postanowienie wzywające zobowiązanego do opróżnienia kwatery pod rygorem zastosowania przymusu bezpośredniego.
W zażaleniu na powyższe orzeczenie J. C. domagał się uznania obowiązku opróżnienia kwatery za niewykonalny i podjęcie decyzji umożliwiającej mu dalsze jej zajmowanie.
Postanowieniem z dnia [....] listopada 2002 r. Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, iż decyzją z dnia [....] listopada 1990 r. przyznana została skarżącemu pomoc finansowa z funduszu mieszkaniowego MON z przeznaczeniem na uzupełnienie wkładu budowlanego związanego ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego pozostającego w zasobach [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "[....]", zaś w maju 1995 r. Zarząd tej Spółdzielni przydzielił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [....] w budynku położonym w W. przy ulicy [....] J. C. z uwzględnieniem męża – J. C..
Ponieważ – zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz.19 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym na dzień rozpoznawania sprawy – żołnierz zawodowy zobowiązany był zwolnić osobną kwaterą stałą wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkałymi, jeśli skorzystał z pomocy finansowej a także jeżeli on lub jego małżonka posiadali kwaterę, albo lokal przydzielony przez spółdzielnię mieszkaniową, odpowiadający co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej - wspomnianą decyzją z dnia [....] września 1995 r. Szef Służby Zakwaterowania i Budownictwa Garnizonu Stołecznego zobowiązał skarżącego do zwolnienia zajmowanej kwatery. Decyzja ta stała się ostateczną na skutek oddalenia w dniu 9 października 1997 r. w sprawie I SA 421/97 przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi J. C., w którym to rozstrzygnięciu Sąd uznał, że fakt, iż skarżący nigdy nie zamieszkiwał w lokalu przy ulicy [....] nie zmienia okoliczności, że jest w stosunku do niego uprawnionym, z tytułu małżeńskiej wspólności ustawowej.
Ponieważ, zdaniem organu, zobowiązany dobrowolnie nie wykonał wspomnianej decyzji - wszczęcie postępowania egzekucyjnego okazało się konieczne, zaś wniesione zażalenie
I SA 606/03 nie uzasadnione. O obowiązku zwolnienia kwatery J. C. posiadał wiedzę już od 1995 r. i nie podjął stosownych kroków, aby uregulować swoje stosunki z byłą żoną. Działania takie dopiero zostały podjęte po otrzymaniu przez skarżącego postanowienia Wojewody. Organ zauważył także, iż w zażaleniu nie wykazano, aby zaistniał sytuacja dająca podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Organ wskazał także na okoliczność, że J. C. skorzystał z pomocy finansowej, której nie zwrócił. Pomoc ta zaś stała się z dniem 1 stycznia 1996 r. – na zasadzie przepisu art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1996 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 42, poz. 368 ze zm.) – ekwiwalentem pieniężnym.
W skardze do Sądu skarżący akcentując fakt, że w zajmowanej kwaterze zamieszkuje wraz z małoletnią córką wskazał na okoliczność, iż nie ma – w jego ocenie – możliwości zamieszkania w lokalu spółdzielczym. Lokal ten został przydzielony w stanie surowym, obecnie Spółdzielnia będąca właścicielem lokalu, pozostaje w upadłości a ponadto postępowanie o podział majątku dorobkowego, które zainicjował w 1995 r. nie zostało jeszcze ukończone i nadal toczy się przed Sądem Rejonowym.
Poza tym skarżący odniósł się do udzielonej z funduszu mieszkaniowego pomocy finansowej zauważając, że przyznana kwota wynosiła [...] złotych i obecnie nie pozostaje w jego dyspozycji bo została wpłacona na konto Spółdzielni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za niezasadną i z tego powodu podlegała oddaleniu.
Zapadłe postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [....] listopada 2002 r. zostało wydane w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i pod względem proceduralnym nie narusza obowiązujących w tym postępowaniu przepisów prawa.
Należy podkreślić, że postanowienie to jest następstwem istnienia prawomocnego tytułu wykonawczego. Stosownie do przepisu art. 29 § 1 i art. 7 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji treść tytułu wykonawczego nie podlega ocenie i weryfikacji organów prowadzących postępowanie egzekucyjne, które mają obowiązek zastosowania środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie a jednocześnie takich, które prowadzą bezpośrednio do wykonania nałożonego obowiązku.
W związku z powyższym powoływanie przez skarżącego w skardze oraz licznych pismach wnoszonych do sądu argumentów, które ewentualnie mogłyby mieć znaczenie w
I SA 606/03 postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji nakazującej zwolnienie lokalu i przekwaterowanie, nie może być brane pod uwagę a tym bardziej odnieść skutek w postępowaniu egzekucyjnym. Kwestia bowiem zasadności decyzji nakazującej J. C. zwolnienie zajmowanej kwatery stałej została już przesądzona prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 1997 r.
Podnoszona przez skarżącego kwestia, że – w jego ocenie – rozstrzygnięcie nakazujące mu zwolnienie kwatery jest nie wykonalne, ponieważ nigdy w mieszkaniu do którego miałby się przenieść nie mieszkał, klucze od niego zatrzymała była żona, z którą nie dokonał jeszcze podziału majątku dorobkowego, gdyż postępowanie takie nadal toczy się przed sądem a ponadto, że Spółdzielnia, w której zasobach pozostaje wspomniany lokal jest w stanie upadłości, nie dowodzą o niewykonalności istniejącego w tej sprawie tytułu wykonawczego w rozumieniu przepisu art.59 § 1 pkt. 5 cytowanej ustawy.
Zgodnie z powołanym wyżej przepisem postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny, co należy rozumieć jako autentyczną niewykonalność zarówno pod względem prawnym jak i fizycznym i niewykonalność tę musi cechować trwałość.
Tymczasem powoływane przez skarżącego w tej mierze argumenty świadczą, że wykonanie tytułu wykonawczego jest dla niego przedsięwzięciem na pewno uciążliwym, trudnym technicznie i ekonomicznie, ale nie jest niewykonalne.
Wymaga podkreślenia, że złożone przez J. C. do akt sprawy pismo od syndyka Spółdzielni, datowane na dzień 20 listopada 2002 r. a zatem pochodzące sprzed siedmiu dni mając na uwadze datę wydania zaskarżonego postanowienia, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie dowodzi o braku prawnych i trwałych możliwości zamieszkania przez niego w lokalu spółdzielczym, wynika natomiast z niego, że przedsięwzięcie to wiązałoby się z poniesieniem pewnych kosztów, które mogły by podlegać w dalszej kolejności rozliczeniu z J. C.. Problem rozliczeń skarżącego z byłą żoną jak również ocena jej postępowania, co szeroko w tej sprawie J. C. starał się uwypuklić, nie miał jednak znaczenia w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym i w związku z tym nie mógł także ujemnie wpłynąć na ocenę legalności zapadłych w nim orzeczeń, co mając na uwadze Sąd – z mocy przepisu art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym – skargę oddalił.