Uzasadnienie
Zarządzeniem nr 4 z dnia 25 lutego 1988 r. i zarządzeniem nr 5 z dnia 26 lutego 1988 r. Rektor Akademii Rolniczej w L. wprowadził zmiany w strukturze organizacyjnej Wydziału Weterynaryjnego Akademii, polegające na zniesieniu Instytutu Nauk Klinicznych i utworzeniu na to miejsce czterech katedr i jednego zakładu.
W związku z rozwiązaniem Instytutu Nauk Klinicznych Rektor Akademii Rolniczej w L. pismem z dnia 26 lutego 1988 r. nr RK-120/88 odwołał z dniem 29 lutego 1988 r. Stanisława T. z funkcji kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt i kuratora Laboratorium Klinicznego oraz wstrzymał z dniem 29 lutego 1988 r. wypłatę dodatku funkcyjnego w wysokości 5000 złotych.
Stanisław T. w pismach z dnia 9 marca 1988 r. i z dnia 14 kwietnia 1988 r., skierowanych do Ministra Edukacji Narodowej, wyniósł o uchylenie zarządzeń Rektora Akademii Rolniczej w L. nr 4 z dnia 25 lutego 1988 r. i nr 5 z dnia 26 lutego 1988 r., jako sprzecznych z przepisami ustawy o szkolnictwie wyższym i statutem uczelni, a w piśmie z dnia 9 marca 1988 r. kwestionował odwołanie go z funkcji kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt.
Pismem z dnia 12 lipca 1988 r. nr DOR-I/AM/34/88 Minister Edukacji Narodowej powiadomił Stanisława T., że nie stwierdził uchybień w działaniu Rektora Akademii Rolniczej w L. dotyczącym zniesienia Instytutu Nauk Klinicznych, będącego jednostką organizacyjna Wydziału Weterynaryjnego.
W wyniku kolejnych pism Stanisława T. Minister Edukacji Narodowej pismem z dnia 18 października 1988 r. nr DOR-I/AM/44/88 podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z dnia 12 lipca 1988 r. nr DOR-I/AM/34/88. To ostatnie pismo Ministra Edukacji Narodowej Stanisław T. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 stycznia 1989 r. I SA 1399/88 odrzucił skargę Stanisława T. na powyższe pismo.
Po otrzymaniu odpisu postanowienia Stanisław T. w piśmie z dnia 9 stycznia 1989 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniósł, że nie została rozpoznana jego skarga w części dotyczącej odwołania ze stanowiska kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt.
Na rozprawie przed Naczelnym Sadem Administracyjnym Stanisław T. oświadczył, że pismo Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 października 1988 r. nr DOR-I/AM/44/88 rozumiał jako dotyczące zarówno zarządzeń Rektora Akademii Rolniczej w L. o zniesieniu Instytutu Nauk Klinicznych, jak i odwołania go ze stanowiska kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt; pismo to nie zawierało merytorycznego i prawnego uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone pismo - pomijając już kwestię, czy rzeczywiście odnosi się do sprawy odwołania skarżącego z funkcji kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt - nie może być uznane za decyzję ze względu na treść, jak również na fakt, że odnosi się do wcześniejszego pisma Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 lipca 1988 r. nr DOR-I/AM/34/88, które zostało wystosowane w związku z kwestionowaniem przez Stanisława T. zarządzeń Rektora Akademii Rolniczej w L. o zniesieniu Instytutu Nauk Klinicznych oraz o odwołaniu go z funkcji kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt. Gdyby zatem w sprawie nawet przyjąć, że pismo Rektora Akademii Rolniczej w L. z dnia 26 lutego 1988 r. nr RK-120/88 jest decyzją administracyjną, a od decyzji tej przysługuje odwołanie, to decyzją wydaną w trybie odwoławczym byłoby pismo Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 lipca 1988 r. nr DOR-I/AM/34/88 i w późniejszym czasie naczelny organ administracji państwowej nie miałby podstaw do wydawania decyzji w postępowaniu zwykłym.
Pismo Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 października 1988 r. nr DOR-I/AM/44/88 należałoby traktować jako odpowiedź na późniejsze listy skarżącego w sytuacji, gdy wcześniej zajęto wiążące stanowisko w sprawie. Jednoznacznie wynika to zresztą z treści omawianego pisma. A zatem na powyższe pismo, jako nie będące decyzją, nie przysługiwałaby skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Inną zasadniczą przyczyną niedopuszczalności skargi jest to, iż przepisy prawa nie przewidują możliwości wnoszenia w danego rodzaju sprawach skarg do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Artykuł 172 ust. 1 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. 1985 nr 42 poz. 201 ze zm./ stanowi, iż pracownikowi naukowo-dydaktycznemu przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na zasadach i w trybie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego w sprawach dotyczących rozwiązanie stosunku pracy, nawiązanego w drodze mianowania. W innych sprawach o roszczenia ze stosunku pracy pracowników naukowo-dydaktycznych - w myśl art. 172 ust. 2 cytowanej ustawy - stosuje się przepisy kodeksu pracy.
Odwołanie z funkcji kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt i kuratora Laboratorium Klinicznego nie jest rozwiązaniem stosunku pracy, lecz inną sprawą ze stosunku pracy. Wskazuje na to fakt, że kierownika kliniki - w myśl art. 51 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym - powołuje rektor spośród profesorów i docentów szkoły, co należy rozumieć w ten sposób, iż chodzi tu o profesorów i docentów, z którymi został nawiązany stosunek pracy /por. art. 161 powyższej ustawy/, przy czym nauczycielom akademickim, pełniącym funkcje kierownika kliniki, przysługuje dodatek do wynagrodzenia zasadniczego.
Rektor Akademii Rolniczej w L., odwołując Stanisława T. z funkcji kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt, zarazem - na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 sierpnia 1982 r. w sprawie wynagradzania nauczycieli akademickich /Dz.U. 1987 nr 29 poz. 163 ze zm./ - pozbawił go dodatku funkcyjnego w wysokości 5000 złotych. W sprawie zatem, która jest roszczeniem ze stosunku pracy i do której mają zastosowanie przepisy kodeksu pracy /art. 172 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym/, właściwy jest sąd powszechny, a nie Naczelny Sąd Administracyjny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 207 par. 6 w związku z art. 204 par. 1 Kpa, skargę Stanisława T. należało odrzucić, jako niedopuszczalną.