Uzasadnienie
W dniu 19 kwietnia 2004 r. Spółka [...] S. A. w K. Oddział w W. [...] wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru zabytków baterii pieców szybowych.
Pismem z dnia 2 listopada 2004 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w
Warszawie zobowiązał reprezentanta strony do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi poprzez przedłożenie - aktualnego w momencie składania skargi - pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego oddziału spółki przed
Naczelnym Sądem Administracyjnym. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 8 listopada 2004 r. Termin na dokonanie wskazanej wyżej czynności upłynął w dniu 15 listopada 2004 r..
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akta sprawy wynika, że reprezentant skarżącej, w zakreślonym przez Sąd terminie tj. do dnia 15 listopada 2004 r. nie uzupełnił braków formalnych skargi, albowiem przedłożone w niniejszej sprawie pełnomocnictwo nie zawiera umocowania do działania w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Ponadto jego treść wskazuje, że ów pełnomocnik nie jest uprawniony do samodzielnego działania w imieniu strony, ponieważ do skutecznej jej reprezentacji wymagane jest współdziałanie dwóch pełnomocników bądź pełnomocnika i członka zarządu spółki.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.