Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 16 stycznia 1998 r., I SA 883/97

Teza

1. Jeżeli ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu i sprzedaż lokalu mieszkalnego nastąpiły przed 27 maja 1990 r., to w tej części mienie to nie służyło wykonywaniu zadań publicznych, należących do właściwości administracji rządowej /MON/, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./.
2. Zgodnie z par. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie określenia rodzajów gruntów, które uważa się za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa /Dz.U. nr 72 poz. 313 ze zm./, za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa uważa się grunty zabudowane i nie zabudowane, położone na terenach wykorzystywanych do zbiorowego i tymczasowego zakwaterowania żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową, funkcjonariuszy ochrony państwa, policji, straży granicznej i służby więziennej. Przez fakt sprzedaży danego lokalu mieszkalnego z ustanowieniem użytkowania wieczystego do części gruntu na rzecz osoby fizycznej, grunt ten stracił charakter, o którym mowa w powyższym przepisie.
3. W stosunku do gruntu nie oddanego w użytkowanie wieczyste i nie sprzedanych lokali, powyższe rozporządzenie ma zastosowanie, jak i miałby zastosowanie art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. w przypadku, gdyby zostało ustalone, że lokale o których mowa, służą celom obronności i bezpieczeństwa państwa.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę (...) własności nieruchomości.