Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 21 października 1983 r., I SA 926/83

Teza

1. Nie jest dopuszczalne wydawanie decyzji o przydziale pomieszczenia zastępczego, które w czasie wydawania decyzji ostatecznej nie nadaje się do zamieszkania, a więc nie odpowiada warunkom art. 7 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. nr 14 poz. 84/. Lokal mający charakter pomieszczenia zastępczego musi być doprowadzony do stanu nadającego się do zamieszkania przed wydaniem decyzji ostatecznej.
2. Pogląd, że pomieszczenie zastępcze może być przydzielone na okres oznaczony do czasu uzyskania w zasobach budownictwa komunalnego odpowiedniego lokalu zamiennego jest sprzeczny z treścią art. 40 ust. 2 prawa lokalowego, ponieważ dopuszcza możliwość przydzielenia lokalu zamiennego po okresie 6 miesięcy, a nawet w znacznie późniejszym terminie. Tymczasem przepis art. 40 ust. 2 prawa lokalowego wyraźnie stwierdza, że pomieszczenie zastępcze w wyżej opisanej sytuacji może być przyznane jedynie na okres 6 miesięcy.