Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 31 października 1996 r., I SA 95/96

Teza

1. Za marnotrawstwo w rozumieniu art. 6 ust. 1 w związku z art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /t.j. Dz.U. 1993 nr 13 poz. 60/ nie można uważać wywołanego chorobą /rozpoznanym u skarżącego alkoholizmem przewlekłym i charakteropatią poalkoholową/ działania, jakiego skarżący nie jest w stanie samodzielnie kontrolować, zwłaszcza, że nawet leczenie odwykowe nie przyniosło rezultatów.
2. Nie można też marnotrawstwa uzasadniać, powołując się na interes współmieszkańców domu, czy też na obowiązki kierownictwa placówki, wreszcie wywodząc, że na umieszczenie w domu pomocy społecznej oczekują inne osoby, gdyż nie zostało wykazane, że ustały okoliczności, powodujące objęcie skarżącego formą pomocy - prawem pozostawania w domu pomocy społecznej.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.