Wyrok WSA w Warszawie z 6 października 2004 r., I SA 963/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 6 października 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Pracy "[...]" w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Maria Wiśniewska WSA Elżbiet Lenart /spr./
Małgorzata Mierzejewska protokolant

Uzasadnienie

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją nr. [...] z dnia [...] marca 2003r., wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt.1 kpa oraz § 1 i 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr. 65 poz.294 z późn.zm.) - po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółdzielni Pracy "[...]" w [...] - utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2003r.nr. [...] o stwierdzeniu u Pani A. F. choroby zawodowej – [...].

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że A. F. pracowała jako pielęgniarka w latach 1969-1991 w różnych miejscach pracy. Najpierw - od [...] września 1969r. do [...] lutego1976r.- pracowała w Szpitalu [...] przy ul. [...] w W. na stanowisku pielęgniarki instrumentariuszki w Bloku Operacyjnym. W tym czasie urodziła dziecko i w dniach od 31 grudnia1971r. do 30 września 1972r. przebywała na urlopie bezpłatnym na wychowanie dziecka.Następnie od [...] marca 1976r. do [...] lutego 1984r. pracowała w Szpitalu Klinicznym im [...] przy ul. [...] w W. również na stanowisku pielęgniarki instrumentariuszki w Bloku Operacyjnym a następnie jako pielęgniarka oddziałowa. Pracując w w/w szpitalach, podczas wykonywania swoich obowiązków, miała ona stały kontakt z biologicznym materiałem zakaźnym (krew, mocz, wydzieliny). W dniu [...] listopada 1978r. urodziła drugie dziecko i w związku z tym przebywała na urlopie macierzyńskim i wychowawczym do dnia 14stycznia 1982r.). Będąc na tym urlopie - w dniach od [...] lutego1978r. do [...] grudnia 1981r.- pracowała na niepełny etat w [...] Spółdzielni Pracy "[...]" w [...], w gabinecie chirurgii plastycznej, wykonując wszelkie iniekcje i wlewy potrzebne przy operacjach plastycznych. Następnie od [...] stycznia1982r do [...] marca 1991r. pracowała w w/w spółdzielni na pełny etat dokonując iniekcji i pobierając krew od pacjentów. Od dnia 25 marca A. F. nie pracowała już w zawodzie pielęgniarki pomagając mężowi w prowadzeniu jego działalności gospodarczej i prowadząc własną działalność gospodarczą- handel obwoźny i prowadzenie pensjonatu.

W dniach [...] luty 2001r. przebywała ona w Wojewódzkim Szpitalu [...] w [...], gdzie stwierdzono u niej stan po przebytym [...] i skierowano ją do Poradni Chorób [...] w Szpitalu [...]. W czasie pobytu w Wojewódzkim Szpitalu [...] w [...] w dniach [...] luty 2001r. i [...] marca 2001r. rozpoznano u niej przewlekłe [...]. A. F. wypełniła wniosek " zgłoszenie choroby zawodowej "i przeprowadzono dochodzenie [...]. Następnie Wojewódzki Szpital [...] w [...] wydał orzeczenie lekarskie nr[...] o rozpoznaniu u niej choroby zawodowej – [...].

Wobec tego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003r.nr. L.dz. [...] o stwierdził u pani A. F. chorobę zawodową –[...], wymienioną w poz. [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r.(Dz.U.nr.65 poz.294). Przyjął też, że ostatnim zakładem pracy, w którym, w czasie wykonywania obowiązków zawodowych, miał miejsce kontakt pani A. F. z biologicznym materiałem [...] była [...] Spółdzielnia Pracy "[...]" w [...]. W oparciu o w/w ustalenia uznał za zasadne potwierdzenie związku przyczynowego między charakterem jej pracy zawodowej a rozpoznaną u niej chorobą o etiologii [...].

Od decyzji tej odwołała się [...] Spółdzielnia Pracy "[...]" w [...].

Podnosiła,że pani A. F. nie pracuje w spółdzielni od 1991r.i ostatnim jej miejscem pracy była prowadzona przez nią własna działalność gospodarcza. Ponadto organ nie ustalił okresu, w jakim nastąpiło zakażenie oraz jego miejsca.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] nie uwzględnił odwołania i decyzją nr. [...] z dnia [...] marca 2003r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśnił,że decyzję w sprawie choroby zawodowej przesyła się zakładowi pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową, a w niniejszej sprawie tym zakładem była przedmiotowa spółdzielnia. Dodał też,że pani A. F. – pracując jako pielęgniarka - należała do grupy zawodowej, której warunki pracy stwarzały wysokie ryzyko zakażenia się [...].Biorąc pod uwagę specyfikę zakażenia się [...], działalność gospodarcza (prowadzenie pensjonatu i handel odzieżą) nie stwarza ryzyka zakażenia się [...], ponadto nie jest możliwe dokładne określenie czasu i miejsca zakażenia, gdyż 80% zachorowań przebiega bezobjawowo.

Na powyższą decyzję ostateczną [...] Spółdzielnia Pracy "[...]" w [...] złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której podnosiła dotychczasowe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004r. reformy sądownictwa administracyjnego niniejsza skarga stała się - na zasadzie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr. 153 poz.1271) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Podkreślić należy, że sąd administracyjny, stosownie do przepisu art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr. 153 poz.1296), jest powołany do kontroli legalności decyzji wydanej w sprawie administracyjnej, co oznacza, że może decyzję uchylić bądź stwierdzić jej nieważność wyłącznie w przypadku naruszenia przy jej wydaniu przepisów prawa materialnego lub prawa procesowego.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że niniejsza skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja ta nie narusza przepisów prawa materialnego jak i procesowego.

Zgodnie z § 1 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r.w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr. 65 poz. 294 z późn. zm.) za choroby zawodowe uważa się choroby wymienione w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia pod warunkiem, że zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Aby zatem określone schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze rozpoznane schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych, o którym wyżej mowa, a po drugie winno być spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku pracy osoby zainteresowanej. W w/w wykazie pod pozycją [...] widnieje zapis choroby [...] i [...], w skład których wchodzi [...]. Ponadto A. F. pracowała jako pielęgniarka, a więc w grupie zawodowej szczególnego ryzyka na zagrożenie zakażeniem się [....] i [...]. W przypadku zakażenia pracownika służby zdrowia nie jest wymagane wskazanie osoby stanowiącej źródła zakażenia, ani czasu w którym do niego doszło. Organy prawidłowo przeanalizowały całość zebranej w sprawie dokumentacji: orzeczenia lekarskiego, dochodzenia [...], dokumentacji medycznej, przebiegu pracy zawodowej i wydały właściwą decyzje o stwierdzeniu u pani A. F. choroby zawodowej. Niewątpliwy również jest fakt, że ostatnim zakładem pracy, w którym, w czasie wykonywania obowiązków zawodowych, miał miejsce kontakt pani A. F. z biologicznym materiałem [...] była [...] Spółdzielnia Pracy"[...]" w [...]. Późniejsze prowadzenie przez nią działalności gospodarczej, przebyte porody i zabieg operacyjny stwarzają wielokrotnie mniejsze zagrożenie zakażeniem się [...] i [...] niż praca w grupie ryzyka. Zgodnie z § 10 ust.3 pkt.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr. 65 poz.294 z późn.zm.) organ sanitarny przesłał decyzję o stwierdzeniu u pani A. F. choroby zawodowej do zakładu pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową- w tym przypadku do [...] Spółdzielnii Pracy"[...]" w [...]. Sam fakt przesłania decyzji nie przesądza o tym, że w tym zakładzie doszło do zarażenia chorobą zawodową i nie narusza dobrego imienia zakładu. Wynika to wprost z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na przykład – wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2001r. w sprawie sygn. akt I S.A. 1780/0, w którym Sąd stwierdził: "Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej doręcza się zakładowi pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową. Jeżeli powyższe doręczenie odczytywać jako wskazanie zakładu pracy, to tylko zakładu, w którym występowały czynniki szkodliwe dla zdrowia, nie zaś zakładu, w którym doszło do zakażenia. Chodzi tylko o to, gdzie pracownik był narażony na działanie czynnika szkodliwego, nie zaś o to, na czyją rzecz wykonywał pracę, i który pracodawca będzie ponosić świadczenia z tytułu choroby zawodowej." Podobnie stwierdził NSA w wyroku z dnia 4 listopada 1998r. w sprawie sygn. akt I S.A.1180/98: "Przesłanie decyzji stosownie do § 10 ust.3 pkt.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr. 65 poz.294 z późn.zm.) – poza oczywistymi przypadkami – nie stanowi wskazania zakładu, w którym doszło do zachorowania, gdyż organy inspekcji sanitarnej mają tylko ustalić, gdzie występowały czynniki szkodliwe dla zdrowia, w sytuacji zaś równoległego zatrudnienia w warunkach ryzyka zawodowego nie są zobowiązane dokonywać wyboru zakładu." Ponieważ obie decyzje są wydane w sposób prawidłowy, dlatego też Sąd, na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

.