Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2011r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Wyrokiem z dnia 10 października 2011r. sygn. akt I SA/Bd 338/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2006r. oddalił skargę. W sentencji wyroku Sąd nie orzekł w zakresie złożonego przez pełnomocnika wniosku o zwrot nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Postanowieniem z 08 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uzupełnił powyższy wyrok poprzez dodanie pkt 2 w którym zasądzono na rzecz pełnomocnika skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na skutek wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 05 listopada 2012r. sygn. akt I FSK 74/12 uchylił w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 października 2011r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznają sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013r. uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził na rzecz pełnomocnika kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w urzędu.
Pismem z dnia 19 lutego 2013r. pełnomocnik skarżącego wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postępowanie przed Sądem I instancji które toczyło się pod sygn. akt I SA/Bd 338/11. Oświadczyła, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że błędne jest stanowisko pełnomocnika strony skarżącej, w którego ocenie pomimo uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku tut. Sądu z dnia 10 października 2011r. sygn. akt I SA/Bd 338/11 postanowienie zawarte w pkt 2 dotyczące kosztów zastępstwa procesowego jest prawomocne albowiem nie zostało zaskarżone zażaleniem.
Jak wynika treści skargi kasacyjnej pełnomocnik zaskarżyła w całości wyrok Sądu z dnia 10 października 2011r. a więc również postanowienie zawarte w pkt 2 tego orzeczenia. Tym samym rozstrzygnięcie w tym zakresie mając na uwadze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego również zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Nie zmienia to jednak faktu, że pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie za pierwsze postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
Pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy zgodnie z art. 250 p.p.s.a., otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). Stosownie do treści § 20 tego rozporządzenia, aby pełnomocnik mógł otrzymać zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej we wniosku o ich przyznanie powinien umieścić oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W związku z powyższym, mając na uwadze fakt, iż w wyroku z dnia 29 stycznia 2013r. Sąd nie orzekł w zakresie wynagrodzenia zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za pierwsze postępowanie przed Sądem pierwszej instancji, które toczyło się pod sygn. akt I SA/Bd 338/11 wniosek w tym zakresie uznać należało za zasadny.
W niniejszej sprawie wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono, uwzględniając wartość przedmiotu zaskarżenia podaną przez skarżącego w kwocie [...] zł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a z uwzględnieniem § 6 pkt 7 rozporządzenia, powiększając je o stawkę podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak sentencji.