Uzasadnienie
B.S. wraz ze skargą na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu PPF oraz wynikających z dodatkowych dokumentów ustalono, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód oszacował na około 2.000 zł brutto. Ubiegający nie tyko ponosi standartowe wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, jak również ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec małoletniego syna. Wnioskujący nie zgromadził oszczędności, a prowadzona w miesiącach wrzesień-grudzień działalność gospodarcza przyniosła na koniec ubiegłego roku stratę wynoszącą -1.860,74 zł. Skarżący jest w ½ współwłaścicielem mieszkania.
W sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 245 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z wniosku wynika, że strona ubiega się o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice prawa pomocy skarżący winien uprawdopodobnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, gdyż do tego zobowiązuje go przepis art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie oceniono, że sytuacja materialna, w jakiej znajduje się strona uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ubiegający z uwagi na konieczne koszty utrzymania, w tym alimenty ustalone w kwocie 700 zł oraz dochód wynoszący miesięcznie 2.000 zł brutto nie jest w stanie wygospodarować dodatkowych kwot na opłacenie kosztów sądowych.
Z tych powodów, na podstawie wyżej wskazanych przepisów, w związku z art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.