Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] określającą S. S. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2011 r. oraz wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), związanego z wystawieniem faktur VAT.
Na powyższą decyzję organu odwoławczego S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której zawarł jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego z wpisu od skargi powyżej kwoty 2.000 zł oraz odmówił przyznania mu prawa pomocy w pozostałym zakresie. Postanowienie zostało pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 18 marca 2013 r. (d.: k. 54 akt sądowych).
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie 7 dni w kwocie 2.000 zł pod rygorem jej odrzucenia. Doręczenia stronie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu dokonano w dniu 26 kwietnia 2013 r. (k. nr 62 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 6 maja 2013 r.
W dniu 2 maja 2013 r. Skarżący nadał pismo (wpływ do tut. Sądu - 6 maja 2013 r.), w którym poinformował o braku możliwości finansowych do uiszczenia wpisu. Dodał, że nie otrzymał odpowiedzi na wniosek o udzielenie mu prawa pomocy.
Na podstawie akt sprawy sądowej ustalono, że w zakreślonym terminie Skarżący nie dokonał wpłaty wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270), dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Sąd zauważa, że Skarżący nie podjął w terminie przesłanego mu postanowienia referendarza dotyczącego prawa pomocy. Pierwsze awizo pozostawiono w dniu 4 marca 2013 r., powtórnie awizowano dnia 12 marca 2013 r. Podwójnie awizowane postanowienie zwrócono do Sądu i dołączono do akt ze skutkiem doręczenia z dniem 18 marca 2013 r. (d.: k. 54 akt sądowych).
Odnosząc się do złożonego w dniu 2 maja 2013 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, (postanowienia z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07), bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje jednak przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu.
Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie niweczy jednakże skutków niezastosowania się strony do wynikającego z tegoż postanowienia obowiązku do uiszczenia kosztów sądowych, w terminie zakreślonym nowym wezwaniem (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29). Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie da się zauważyć również w rozpoznawanej sprawie, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, LEX 628713, a także postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, LEX 663256).
W tej sytuacji, wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego wniesiona skarga, jako nieopłacona, jest niedopuszczalna i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu