Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 3.081 zł T. G. wniósł o zwolnienie od tej opłaty. Skarżący oświadczył, że jest jedynym żywicielem dziesięcioosobowej rodziny, a z prowadzonej działalności gospodarczej osiąga miesięczny dochód brutto w wysokości 2.500 zł. Jako majątek wymienił podlegające zabezpieczeniu w postępowaniu podatkowym i karnym: dom z działką, rozpoczętą budowę domu oraz samochód marki Nissan Navara.
Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca nie przedłożył zeznań podatkowych, wyciągów z osobistych i firmowych rachunków bankowych, bilansu z działalności prowadzonego przedsiębiorstwa, tytułów egzekucyjnych i wykonawczych oraz nie udokumentował, jakie ponosi wydatki związane z utrzymaniem rodziny.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Przy ocenie sytuacji materialnej strony należy uwzględnić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt I FZ 9/11, którym oddalono zażalenie T. G. na negatywne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (sygn. akt I SA/Bd 420/10 z 25 listopada 2010 r.).
Biorąc również pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego w niniejszej sprawie dojść należało do przekonania, że budzą one wątpliwości, których zainteresowany nie wyjaśnił.
Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi) następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści zwrotu " wykaże" wynika, że ciężar dowodu spoczywa na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy. Nadto przesłanką zwolnienia od kosztów sądowych nie jest brak jakichkolwiek wolnych środków finansowych (oszczędności) na ich opłacenie, ale niemożność ich wygospodarowania z uzyskanych przychodów i posiadanego majątku, z uwagi na to, że całość zużywana jest na niezbędne utrzymanie strony postępowania i jej rodziny, z których nie można zrezygnować lub czasowo ograniczyć, bowiem są one nieodzowne.
Ustalenie faktów mających pierwszorzędne znaczenie dla sprawy przyznania pomocy prawnej odbywa się na podstawie oświadczeń zawartych w druku PPF, a w razie pojawienia się wątpliwości, co do przedstawianych w nim danych, bądź jeśli okażą się one niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, na podstawie art. 255 p.p.s.a. należy zwrócić się do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych oświadczeń lub dokumentów źródłowych.
Referendarz sądowy, w następstwie analizy oświadczeń zawartych w formularzu PPF uznał, iż wzbudza uzasadnione wątpliwości to, że dziesięcioosobowa rodzina jest w stanie utrzymać się mając miesięcznie do swojej dyspozycji dochód w kwocie 2.500 zł brutto. Dlatego wezwano zainteresowanego do przedłożenia dodatkowych dokumentów wymienionych w zarządzeniu z 17 maja 2011 r. Jednak skarżący nie podjął żadnych działań celem wyjaśnienia wątpliwości odnoszących się do jego rzeczywistych możliwości płatniczych, a w szczególności nie przedstawił zeznań podatkowych, wyciągów bankowych, dokumentów bilansowych. Co więcej, nie ustosunkował się do kwestii dochodów uzyskiwanych przez żonę, jak również nie wykazał, że posiadany majątek (o znacznej przecież wartości) został zajęty w odrębnych postępowaniach.
Podsumowując, ubiegający nie uprawdopodobnił okoliczności wskazywanych we wniosku o udzielenie pomocy prawnej, a o odmowie zwolnienia od wpisu od skargi przesądziło to, że bez dodatkowej dokumentacji referendarz nie był w stanie ustalić rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego, jak również nie miał możliwości oszacowania, iż sytuacja materialna strony jest na tyle trudna, że uiszczenie wpisu od skargi w jakiejkolwiek części wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny. Na podstawie akt sprawy nie sposób stwierdzić na jakim poziomie kształtują się miesięczne koszty utrzymania rodziny ubiegającego oraz czy rzeczywiście realny dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wynosi 2.500 zł brutto i jest jedynym źródłem utrzymania dziesięcioosobowego gospodarstwa domowego.
Z powyższych względów, na podstawie art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.