Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 23 września 2014 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2006 r.
W dniu 1 grudnia 2014r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 9 marca 2015r. Referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie złożył sprzeciwu od powyższego postanowienia.
W związku z uprawomocnieniem się postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, pismem z dnia 28 kwietnia 2015r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia - w terminie 7 dni - wpisu sądowego w kwocie 2000 zł. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 4 maja 2015r.
W terminie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 11 maja 2015 r. Z akt sprawy wynika, że należny wpis sądowy nie został uiszczony ani w terminie, ani po jego upływie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270) - zwana dalej "p.p.s.a." - sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata, a skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W tym miejscu wskazać należy, że postanowieniem z dnia 09 marca 2015r. Referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Należy podkreślić, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg wyznaczonego terminu.
Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, (postanowienia z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07), bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje jednak przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.
Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie niweczy jednakże skutków niezastosowania się strony do wynikającego z tegoż postanowienia obowiązku do uiszczenia kosztów sądowych, w terminie zakreślonym nowym wezwaniem (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29). Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, LEX 628713, a także postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, LEX 663256).
W tej sytuacji, wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego wniesiona skarga, jako nieopłacona, jest niedopuszczalna i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.