Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych. Postanowienie organu odwoławczego zawierające pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zostało doręczone na adres strony w dniu 01 września 2014 r.
Na postanowienie organu drugiej instancji strona w dniu 03 października 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Wobec okoliczności, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 01 września 2014 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, k. 12 akt administracyjnych), należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 01 października 2014 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było wniesienie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 01 października 2014 r. włącznie.
Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została nadana w dniu 03 października 2014 r., a więc dwa dni po terminie wskazanym w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Okoliczność złożenia skargi w tym dniu wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której nadano skargę (k. 6 akt sądowych).
Sąd podkreśla, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro strona skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.