Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. ustanowienie doradcy podatkowego.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z czwórką dzieci, którego dochód wynosi [...] z tytułu wynajmu lokali mieszkalnych. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Jako majątek nieruchomy wnioskodawczyni wskazała mieszkania o pow. [...]m², [...] m², i [...] m².
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego wnioskodawczyni przedłożyła umowy najmu mieszkań, wyciągi z rachunków bankowych, zeznania podatkowe PIT-36 za lata 2011-2012 z których wynika, że za powyższe okresy uzyskała dochód w kwotach [...]zł oraz [...]zł., decyzje o przyznaniu zasiłków socjalnych na dzieci. Jednocześnie skarżąca wyjaśniła, że na konto bankowe jej syna mąż z którym nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego wpłaca miesięcznie kwotę ok. [...] euro na utrzymanie dzieci.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwana dalej p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że strona spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika bowiem z informacji zawartych na urzędowym formularzu skarżąca wraz z czwórką dzieci utrzymuje się z kwoty ok. [...]zł co w przeliczeniu na jednego członka rodziny daje kwotę [...] zł. Ponadto korzysta z pomocy społecznej. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie doradcy podatkowego.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie