Uzasadnienie
W dniu 05 grudnia 2014r. wpłynął do tut. Sądu złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód stanowi kwota [...] zł brutto z tytułu świadczenia rentowego. Skarżący oświadczył, że z żoną pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej. Mieszka u byłej żony, która z uwagi na jego chorobę udostępniła mu pokój, ale musi sam opłacić prąd oraz samodzielnie się wyżywić. Oświadczył, że innego majątku nie posiada.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżący przedłożył: PIT-40A za lata 2012-2013 z których wynika, że za powyższe okresy osiągnął dochód w kwotach [...] zł oraz [...] zł; umowę rozdzielności majątkowej zawartą w formie aktu notarialnego; decyzję o waloryzacji emerytury; potwierdzenie odbioru emerytury; orzeczeni o niepełnosprawności, zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, kartę informacyjną leczenia sanatoryjnego, protokół operacyjny, faktury za badania, wyrok Sądu Rejonowego w T. którym zasądzono od skarżącego na rzecz jego żony kwotę [...] zł tytułem zaspokojenia potrzeb rodziny, dokumenty potwierdzające prowadzenie postępowania egzekucyjnego wobec wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że wnioskodawca spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Skarżący utrzymuje się ze świadczenia rentowego, które po potrąceniach jest wypłacane w kwocie [...] zł. Nie posiada żadnego majątku.
Mając na uwadze powyższe przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej strony.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.