Uzasadnienie
Wraz ze skargą na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 10-12 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie pkt od 5 do 10 formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 25 akt sądowych). Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 10 lutego 2014r. (k. 27 akt sądowych). Termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął zatem z dniem 17 lutego 2014r. Formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy złożył dopiero w dniu 19 lutego 2014r. (k. 29-30 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2014r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k. 37-38 akt sądowych). Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 maja 2014r.
(k. 42 akt sądowych) i nie zostało przez niego zaskarżone.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 677 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 16 lipca 2014 r. (k. 45 akt sądowych), zatem termin do uiszczenia należnego wpisu upływał w dniu 23 lipca 2014 r.
W wyznaczonym terminie wpis nie został uiszczony.
Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Nieuiszczenie opłaty przy wniesieniu pisma nie powoduje automatycznie ujemnych skutków dla wnoszącego. W takim przypadku opłatę można uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu do jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wobec niewykonania przez stronę skarżącą zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.